De Standaard - Duvel Moortgat ziet nettowinst met 41 procent toenemen

De Standaard - Duvel Moortgat ziet nettowinst met 41 procent toenemen

Tour de France 2009

Mooie foto's van Tour de France 2009 via Boston.com (klik hier)

't Platform @ Norway

't Platform fietst doorheen Hardangervidda in Noorwegen, Europa's grootste hoogplateau

De ronde van Vlaanderen - pal 120 km

Als team naar Luigi-land (oftewel Oeselgem bij Zulte), een land dat zo vlak is als een biljarttafel, gekenmerkt door de vele dieren; ratten, konijnen met gemane oren, schildpadden, dufkes en katers.
Ja, om katers te voorkomen, kan je best een kortstondig virusje opdoen; eens stevig braken en dan van miserie bed in duiken. Voor zij die deze piste niet wilden bewandelen (te edelhaftig), hadden last van haarpijn aan de start. De start van een fietstocht naar Oudenaarde om aldaar de Ronde van Vlaanderen te rijden.
Ik stel u even voor aan het zevenkoppig gezelschap van links naar rechts:
- Eekhoorn, altijd klaar voor een snode grap, is altijd overtuigd bij het bovenkomen van een helling dat het nu nog alleen maar bergaf is. Zelfs bij het begin van de Ronde van Vlaanderen. Uitgerust als baanjanet, met vuile zonnebril en koersfiets.
- Swiffer Wet Jet, weinig wet, met het volume van vochtverwerking dat deze beer ten toon kan spreiden. Wat hij drinkt, verdampt instant; water, duvel of tuf, maakt niet uit. Uitgerust als traditionele MTB Radon rijder, voorzien van rode traktorband om nog meer stof te doen oplaaien.
- Beloega, mijzelf, de meest verantwoordelijke van de groep, uitgerust als Specialized MTB rijder. Bij het zien van zijn kuiten, begint menig fiets te spontaan te plooien.
- Gnoe aka Ijzeren Stijn, voor de afwisseling baanjanet met enige ijzeren foers en binnenkort ook ijzeren polsen. Vermaard door zijn lach en snugger brein, de enige van de groep die ons stevig uit de wind kan zetten als het op "Roekoeh" roepen aankomt.
- Kristien, heldhaftige tante die zich niet laat kennen voor geen enkele bike challenge, zowel op de baan als ernaast, geen poesje om zonder fietshandschoenen aan te pakken. Als enige in het gezelschap is haar toegestaan haar benen te scheren. Snijdend als een heet mes in een ijstaart, zelfs met MTB banden (Radon team), niet bij te houden.
- T-man, de laatste aanwinst van het platform (en nu al verstokt MTB Radon rijder), maakt zoveel vordering dat zijn helm op zijn achterhoofd komt te staan. Kende vroeger alleen maar choupappen met doormeter van 6 cm, sinds kort ook het echte werk!
- Last but not least: Toon, de moedigste en stijlvolste patser met bandana en gladgeschoren, geoliede benen van de bende, gekend van zijn ongelimiteerde uithouding. Durft regelmatig een kartouche energie af te schieten in het naar boven knallen op menig helling.

Dit bonte complementaire gezelshap heeft in een tocht van maar liefst 120 km, de hegemonie der 11 Vlaamsche Ardense toppen overwonnen. Zonder enig krimp of bospad! De kronkelende wegetjes, de daverende kasseiwegen, de steile kuitenbijters en de glooiende vergezichten zijn ons deel geweest. Van koppenberg tot berg in de broek, we hebben het allemaal gezien. Op naar de volgende uitdaging: Parijs-Roubaix door de bos?

Van de hel naar den hemel en terug

Zondag, mooie dag. Lekker zonneke, effe langs de familie en e stukske taart eten en eventueel nog e pintje drinken. Dat was altans het plan. In werkelijkheid kwam het neer op: duvel drinken in de blakende zon, tussenin onnozel doen gelijk ne mens da redelijk goed kan, mannequins versieren voor de platformdrink, lessen noors volgen en tussenin nog wa duvel drinken.
Iets wat uiteindelijk tot 6 uur in de namiddag ging duren, hield nu op - na lang aandringen van de madam - om middernacht.
Geen idee hoe we naar huis gereden zijn, zo goed als dood toen de wekker afging om half 7.
Misselijk, braakneigingen en.. Mijne fiets hing had ik den avond ervoor gedeeltelijk uit mekaar gedraaid met de bedoeling die na de babyborrel terug ineen te steken. Bon, nog gelijk ne gek beginnen sleutelen en hop naar Theux. Al een sjans dat ne mens nie moest blazen op deze mooie maandagochtend.
Kwestie van niet te fel terug te hydrateren na da gedrink van gisteren had ik gemerkt dat ik mijne camelback vergeten was, dan maar e bedonneke geleend van onze pa en een tikje extra dorst onderweg.
Inschrijven, nummer aant stuur maken, nog e laatste brokske doorslikken en maar naar de start.
Samen met Kristien vertrokken voor de 65 km en op het gemakske vertrokken. Jammer genoeg had ze precies goei benen en vonden de organisatoren het een goed idee van meteen na de start ne klim van 3,7 km te schuppen zodat ik gelijk nen halve idioot in het wiel hing te stinken naar den drank en ervoor vreesde dat ik ter elk moment af gekletst kon worden.
Na de eerste twee bergskes waren er nog maar 20 te gaan, t zonneke scheen mooi en ik begon ter precies ewa door te komen. Kristien dan maar gelijk ne flinke knecht uit de wind gezet en genieten: Superklimmen, zalige afdalingen, totaal nieuwe wegskes, sjieke uitzichten, af en toe gelijk ne zot door de beek en terna terug stof happen tot uw keel tervan pikt. Das pas baaiken.
Kristien was nog efkes uit de bocht gevlogen, maar de schade viel wel mee en bij den ehbo werd er een nieuw stukske vel aan haar hand gemaakt. Onderweg goed blijven rijsttaartjes eten en hellingen aftellen zodat we uiteindelijk na 4 uur 45 en 1750 hoogtemeters over de finish bolden, goed voor een 223ste plaats. Kristien was daarmee 9de bij de vrouwen. Niet slecht voor een bezoek aan de ambulans en een pauzeke aan elke bevoorrading. Mijne vroegere bikemakker stond daar ook te glunderen, was net voor ons binnen, maar had wel de 85 km gedaan. Grellig, a long way to go...
De afwezige tamzakken hadden ongelijk!!
Ene keer goed en wel terug thuis precies toch gemerkt dat t redelijk vermoeiend was, den helen avond gelijk ne sfinx aan tafel gezeten en shweppes gedronken op restaurant. s' Avonds niet meer de fut om de fietsen uit den auto te laden en dus maandagochtend maar met twee moddervette fietsen richting t werk :-).

't Groot Verzet

Op zondag 28 juni organiseert Studio Brussel in samenwerking met Rock Werchter Het groot verzet: een recreatieve fietstocht door de achtertuin van van het Brabantse rockdorp. Alle tickets zijn de deur uit, maar zij geven nog vijftig wildcards weg.

Wij zijn alvast ingeschreven voor de wedstrijd! We'll see what happens, keep it cool, keep on riding!

Marathon

14 juni 2009, een memorabele dag in de geschiedenis van ’t Platform. Drie dappere beren van ’t Platform: Swiffer, Panda en Beloega, klaar om de strijd aan te gaan in de Raid des Hautes Fagnes in Malmedy: 67 kilometer, 1750 positief hoogteverschil. Afspraak om 9:00 ter plaatse, rustige voorbereidingstijd nemen om de fietsen te monteren, ons startnummer op te halen en vast te maken, stevig te beren (kwestie minder geladen te zijn) en te gluren naar de bikes van ons opponenten. Eén vaststelling: bijzonder veel Specialized-rijders, als de kwaliteit van het materiaal in recht evenredig is met de kwaliteit van de prestaties, dan zouden wij een extra tandje moeten bijsteken om een overwinning in de wacht te slepen. Niets was minder waar achteraf gebleken: het bijzonder technische parcours vereiste de nodige stuurtechnieken, down-hill evenwichtsoefeningen (verstand op nul, blik op oneindig) en doorzettingsvermogen van het hoogste schap in de loeiharde beklimmingen. Velen van onze (bijna sympathieke) medestanders moesten de duimen leggen ten aanzien van ’t platform; afstappen bij beklimmingen, afstappen bij down-hillen, uitrusten naast de kant zijn dingen die NIET in ons woordenboek staan.

Bijna sympathiek, zei ik al. In de eerste afdaling (kilometer drie), met een snelheid van 46 km/uur, rustig achter Panda en Sifaka aanscheurend, kwam een of andere lamlul een paar keer tegen mijn achterband aanschuren, wild gebarend dat hij mij voorbij wilde! Goedhartig als ik ben, deed ik een poging om op een breder deel van de single track aan de kant te schuiven. Bij het begin wist ik dat dit geen koud kunstje zou zijn, gezien het pad de vorm had van een kuip met opkantingen van minstens 20 cm hoog. Bij een laatste por in mijn achterwiel en met de geschreeuwde woorden “De côté!”, werd ik tegen die opkant aangeslingerd en kwam mijn stuur dwars te staan! Gevolg: vliegende vlucht met zware landing op schouder en gezicht, rollend over knie en armen – gans opengeschuurd langs mijn rechterflank, verdoofd gezicht en gebroken helm (god zij dank – een helm) en dat aan een snelheid van ondertussen 53 km/u. Die franzoos, kan van geluk spreken dat ik hem niet meer ben tegen gekomen, want ik had zin hem een flinke pandoering te verkopen! Soit; ik had andere zorgen: 64 km verderrijden en Panda en Swiffer terugvinden.

Niet te geloven: de kilometers kropen voorbij als een slak op een ijsgladde ondergrond. De eerste twintig stonden pas na 2 uur constant vegen op de teller. Nog niet eens één derde afgewerkt en bijna bekaf kwamen wij aan bij de eerste bevoorrading: eten en drinken alsof uw leven ervan af hangt en dan terug op de fiets kruipen, richting de volgende bevoorrading: 35 km ver.

De zon stond al blinkend op ons neer te kijken en schonk ons een schitterend weertje. Van post naar post, halsreikend uitkijkend naar een opnieuw gevulde camelback en rijsttaartjes. Van drinken gesproken: wij hebben op de kop elk een stuk of drie camelbacks leeggetrokken. Swiffer, de gemaanste zweter onder ons, slaagde erin om het vocht te laten verdampen wat hij instant had ingenomen. Tot overmaat van ramp had dit de verzuring en enorme krampen tot gevolg. Het was doorbijten tot de laatste minuut, dit was geen werk voor woesies.

Wij zijn ‘knap’ geëindigd in de tussenstand, plaatsen 351 (Panda), 353 (Beloega) en 358 (Sifaka), elk goed voor 5 uur 43 minuten, gemiddelde snelheid 13,7 km/uur (zonder rusttijden). Te weten dat in onze reeks 595 man meereed, 68 hiervan opgegeven hebben en 19 gediskwalificeerd (waarvan ene voor roekeloos rijgedrag ;)).

Mannen, het was zwaar de moeite! Volgende keer zetten we in op het hele team dat present is!

Haddog kloek,
Beloega

Uitslag RDHF

Hier volgt dan de uitslag:
Pos.352 Brecht Dullers
Pos.353 Tom Sels
Pos.358 Hans Roose

Totaal aantal deelnemers 67km: 595

Aantal DSQ (Disqualified): 19

Aantal DNF (Did Not Finish): 68

Raid Des Hautes Fagnes: 't Platform triomfeert!

WOEST, dat is zo wat de samenvatting van zondag 14 juni.
Panda, Beloega en Swiffer verzamelen omstreeks 9u ’s morgens in Malmédy centrum voor RAID DES HAUTES FAGNES, een Marathon Mountain Bike Race. De Raid is uitgegroeid tot één van de moeilijkste MTB-wedstrijden van België en Europa. Wij kozen voor de tocht van 67km, goed voor zo’n 1700 positieve hoogtemeters. Even onze nummer ophalen aan het onthaal. Met zo’n nummer voelden we ons onmiddellijk nóg professioneler. Aan de achterkant van het plaatje hangt ook een chip waarmee we automatisch gescand worden op de verschillende checkpoints. Door de spanning voor de wedstrijd besloten Panda en Beloega toch nog ne keer stevig naar 't toilet te gaan. Voila, enkele kilo’s lichter, nu zijn we klaar voor de start. Om 10u zetten we ons klaar in onze startblok, de spanning loopt op, panda zijn hartslag in rust gaat van 84 naar 110 en we zijn nog niet vertrokken. Om 10u10 horen we het startschot en klikken enkele honderden woeste bikers in hun klikpedalen (in totaal deden zo’n 2000 bikers mee!). We zijn nog geen 100m weg en de eerste helling komt eraan. De hele groep wordt al versplinterd zodat de eerder gezapige bikers onmiddellijk achter blijven en niet in de weg gaan rijden op de single tracks verderop. We waanden ons even op de E40 op een maandagochtend, iedereen reed nogal nerveus kort achter elkaar. Daar is het even misgelopen voor Beloega, één van de andere bikers sloot de deur en Beloega werd in een greppeltje geduwd waarna zijn wiel dwars ging en een frontale crash maakte met zijn gezicht op de grond. Schade: enkel schrammen, een verdoofd aangezicht, splinternieuwe helm geblutst en truitje gescheurd. Een Platformer laat zich niet kennen natuurlijk en Beloega springt terug op de pedalen en scheurt verder. Na 20km komt de eerste bevoorrading, niks te vroeg want we hadden al honger gelijk een paard. Keuze genoeg: rijsttaartjes, koekjes, cake, fruit,… We blijven niet te lang staan en vertrekken verder op pad. Onderweg zaten verschillende fotografen om actiefoto’s te maken. Op de technische afdalingen en beklimmingen waren regelmatig wat mensen die afstapten, we moesten dan woest roepen en stevig doortrappen maar helaas moesten we ook dikwijls remmen en bijgevolg afstappen. Nu, echt veel “zondagsrijders” kwamen we op deze tocht niet tegen dus het viel voor de rest goed mee. De café-teams zoals je ze ziet op de toertochten in Vlaanderen kom je hier niet tegen. Een full suspension of een carbon fiets behoorde bijna tot de standaard uitrusting en we moeten toegeven dat Specialized oververtegenwoordigd was.
Op 35km de 2e bevoorrading, yes!! Even op adem komen en hier gaan we weer! We hebben zo wat alle soorten ondergrond gehad, opvallend veel wortels en gladde keien. Een kabbelende rivier doorkruisen van +/- 40cm diep hoorde er regelmatig bij, dolle waterpret! Alles verliep behoorlijk goed en we konden alle 3 goed samenblijven tot ikzelf serieuze krampen kreeg in mijn kuiten. Ik wist niet wat er gebeurde want ik had in mijn 25 levensjaren nog nooit een kramp gehad. Afzien! Enkele keren moeten stoppen op te stretchen. Even flitst het gedacht in je hoofd om op te geven maar een Platformer gaat op karakter door. Met krampachtige benen moest ik wel doseren en het tempo wat lager leggen.
Na een prachtig mooi stuk langs een rivier en een hellende modderwand waar zo’n 70% afstapte (neen wij niet) kwamen we aan de 3e bevoorrading, 50km ver. Hier kwam zelfs een jongedame met een plateau eten en drinken op ons afgewandeld als we bovenkwamen. Even horizontaal liggen en stretchen. Inmiddels bezwijken nog enkele collega-bikers van krampen als ze boven aankomen en roepen zo wat de hele haut-fagnes bijéén. Toch een woeste sport dat mountainbiken!
Nog 17km te gaan. We komen nog heel wat downhill-stukken tegen. Hebben we eigenlijk wel normale beklimmingen en afdalingen gehad?? ’t Platform triomfeert over de parcours. In een moment van vermoeidheid en misschien wat overmoedigheid beslis ikzelf om niet af te stappen in een afdaling waar het bordje “slow” hangt, mijn voorste wiel begint te schuiven en val op mijn schouder. Godmiljaar!! Zelfde scenario als een maand terug op de toertocht in Langdorp, maar dan de andere schouder. Inklikken en doortrappen (en afzien)!
Aan de laatste korte bevoorrading (57km) komen we de mannen van 90 en 115km tegen. Je zou denken dat zij meer nood hebben aan een bevoorrading dan ons. Niets is minder waar, het grotendeel van deze woeste beren stopt zelfs NIET. Zotte mannen! By the way, ook zotte vrouwen! Opvallend heel wat vrouwen die ook meededen en het bijster goed deden! Meest opvallende verschijning was een dufke met een roze tenue en een roze Specialized Epic, het kan een man al eens motiveren tijdens het fietsen. Het is 25°, de zon is schroeiend heet, de kettingen schreeuwen om een drupje olie en de camelbags moeten bijna iedere bevoorrading bijgevuld worden. We komen een bordje tegen waarop staat vermeld dat we aan de laatste beklimming bezig zijn! De hellingspercentages en de lengtes zijn steeds vermeld, leuk maar niet altijd even motiverend. Eens bovengekomen staat er een zalige en gestoorde afdaling van meer dan 10% op ons te wachten. Uiteindelijk komen we op een betonnen weg. Er staan kinderen te supporteren met papieren in hun handen “Allez Allez”, “5 KM”! Yes, nog 5km. Even de buitenplaat opgooien en tegen 35km/u door de straatjes van Malmédy scheuren. De politie en organisatie houden al het verkeer tegen en we vliegen als vedetten over de kruispunten. Aan de aankomst staan vele mensen te supporteren en worden nog sprintjes getrokken met de laatste krachten en laatste calorieën!
De eindstreep! Euforie! 5u45 gereden (incl. bevoorradingen) , zo’n 13,5km/u gemiddeld, gemiddelde hartslag van +/- 150. We zijn fier op onszelf en klinken met een La Chouffe op deze overwinning. We bevestigen dat dit de zwaarste maar ook mooiste mountainbike race is van België! De training voor volgend jaar kan beginnen!
Foto's en uitslagen volgen nog...
Keep on riding! Swiffer

Bestel NU de exclusieve 't Platform Team-outfit 2009 !!

Het is zover, de nieuwe exclusieve teamkleding van 2009 kan besteld worden!
(klik op afbeelding voor groter formaat)
Via onderstaande link kan je je bestelling doorgeven.
Opgelet, dit geldt als jouw definitieve bestelling en zal je worden aangerekend!

Zodra deze bestelling afgerond is kan je de kleding komen passen om jouw maat de bevestigen, we organiseren hiervoor binnenkort een pas-avond.

Levering wordt eind augustus verwacht.

Wees er snel bij want deze bestelling wordt afgesloten op zondag 14 juni om 21u!

BESTEL HIER

1 2 3 Hopla

Zondag, 7 juni 2009 – historische stemdag voor België en Europa, maar minstens zo historisch voor het platform. Afspraak 10u00 scherp in het onrustige Lummen. Onrustig voor wat komen zou: de dappere krijger(ster)s van ’t platform kwamen aangeroffeld in hun met bass-geluiden-doordrongen bolides, ten strijde tegen slechte weersvoorspellingen en ettelijke kilometers. Wat stond op het programma? Een tochtje Lummen-Leuven-Lummen van maar liefst 123 kilometer, langs boswegeltjes en huizenhoge begroeiing, langs kasseistroken en uitgestrekte veldpaadjes en af en toe langs een geasfalteerd stuk geciviliseerde beton. Met zes keer een flinke dosis moed en de stralingen van moeder zon op onze blote benen en armen, fietsten wij gezwind via het Spanjaardenplein, de Willekensberg (op en af) naar de Zelemse bergen. Aldaar: Thomas, met zijn nieuwe Radon ros en veel te vastgedraaide klikpedalen, had het af en toe moeilijk om letterlijk niet in het heerlijke mulle zand te bijten en zijn knieën een flinke pandoering te geven. Alsof het nog niet zwaar genoeg was besloot hij geregeld even neer te knielen voor de wondere natuur van moeder aarde.

Via Zelem deden wij Diest aan, langs de autostrade via het hoogplateau waar amper planten overleven van stoffigheid bij gebrek aan water. Je zou denken dat Rode Eekhoorn, mijn enige Specialized compaan, af en toe ook last kreeg van de droogte: want aangekomen bij een stoffig, bijzonder hoog gelegen pad, riep hij uit: “Haja, ik ken dat hier; het kanaal!” Begot: ik heb hem toen snel geadviseerd eens aan zijn drinkgedong te drinken, want! Op geregelde momenten hielden wij halt, om van het prachtige landschap te genieten, een koekske te eten en te kijken hoe Justin op massaal elegante wijze op zoek gaat naar het beste plekje in het landschap om zich even neer te vleien voor een pikante plas. Van geen scrupules gesproken, wist Swiffer in moeilijke momenten de groep te verblijden met zijn immer smakelijk riekende veesten. Zwaar onder de indruk van deze lijfelijke impressies verzwakte mijn GPS gevoel en in een zwak moment van concentratie stonden wij terstond stil in een waar jagersbos. Ik mocht met blozende wangen, en door toedoen van nog meer kwalijk gezwets, het pad effenen in dit bos vol onsmakelijke werktuigen en veel te hoge netels. Met de killing fields van Bekkevoort in ons zog, begon Ijzeren Stijn honger te krijgen. In het voorbijrijden van enkele varkenskwekerijen, dachten wij zowaar achterna gezeten te zijn door een tros knorrende varkens. Niets was minder waar, onzen Gnoe had nood aan ne Snickers. Bij tijd en weilen moest ik nog meer advies vrijgeven aan mijn Specialized compaan toen hij zij Diepenbeek te herkennen in het bergachtige landschap. “Drinken, Tim! En af en toe ademen tussendoor !” En niet het omgekeerde zoals hij zo vaak op scheve feestjes doet!

Soit, Bekkevoort gepasseerd via Tielt-Winge, met kleine tussenstop in Café “het Rotte Kot”, zo door naar Lubbeek, Kessel-Lo en finaal standplaats Leuven city, exact 60 km op de teller. Domus was the place to be voor een stevige spaghetti en enorme cola’s. Enige bedoeling was om kracht op te doen om via ingenieus uitgestippelde routes en onbekend terrein terug in Lummen te geraken, totdat… Totdat, Wonnie BurgerKing, druipnat den Domus binnensloop. Hij was namelijk met zijn blauw nadarhek ;) door de regen zich present komen melden om alsnog zijn clubkaart niet te moeten inleveren. Enig ding kan gezegd worden: Wonne maakt indruk! Met zijn stoere, roodverbrande bast en een goudgele pint in de hand, sprak hij de woorden: “Blijven jullie geen Duvels drinken…?” Hopla: bij het uitspreken van het woord Duvel, bezweek Ijzeren Stijn en klopte zijn hoofd op tafel en begon Swiffer te kwijlen en wéér te stinken. Toen waren er nog vier moedigen over! We hadden nog zo op ons tanden moeten bijten om niet over Duvel te spreken! Dank u Wonne.

’t Plezier was niet verkorven; want de terugweg glimlachte ons tegemoet. Na veel gezoek en gezellig gekeuvel met een lokale zatte vetzak die-zei-dat-Fox-veringen-hem-niet-konden-houden, keerden wij huiswaarts. Per tien kilometer die meer op de teller kwam te staan, werden wij euforischer. Zelfs zo euforisch dat wij terug richting Leuven begonnen rijden, alsof Leuven de aantrekkingskracht had van een magneet. Snuggere T-man deed de schrandere vaststelling dat wij rond 17u30 terug naar tegen de zon aan het in biken waren. Maar omdat er meer van dat mul zand te verkennen was, ging de Specialized sectie, gezwind door tot T-man nog maar eens de grond kuste en onze aandacht echt vroeg. T-man: “Ge had gelijk!” Wij waren spontaan terug richting Domus aan het rijden, met de woorden “Duvel drinken” in het achterhoofd. Heel Leuven, de Kesselse berg, Linde, Lubbeek, Aarschot, Tielt-Winge, Bekkevoort, Diest en Zelem heeft geweten dat wij teruggescheurd zijn richting Lummen. Bij de 120ste kilometer begonnen de benen vermoeid te raken en werd het tijd om iets kleins te drinken! Mannen het was plezant, up to the next step in a better performance! Bedankt, Beloega

De baansectie is alive!

Vermits ik hier nogal grillig wa problemen heb gekend en nog steeds ken met de chocolatten remmen van mijne mountainbike (Avid Juicy 7 voor een beetje antireclame te maken), schrijf ik dan maar een artikelke over de baansectie:
De baansectie leeft terug als nooit tevoren: Toon heeft op donderdag en vrijdag een kleine 160 kms gemaald. Op vrijdag heb ikzelf mijn stalen ros nog eens ne keer opgeblonken zodat em terug fuchsia-kleurig ziet ipv grijs vant stof. Na de ketting gesmeerd te hebben en met veel gevloek mijn klikpedallen heb kunnen installeren ben ik vertrokken voor een 50 km tochtje langs de Vlaamse wegen. Het idee was eerst om het Dijle-landschap fietsroutenetwerk te volgen, maar vermits ik al na den eerste splitsing blijkbaar de foute nummer aant volgen was heb ik dat plan moeten laten varen (trouwens, zomaar nummers volgen die ergens in de buurt van de nummerkes zitten die gij moet hebben is echt geen goed plan. ik heb ook geen idee hoe die nummering gebeurt, maar het zal alleszins nie zijn via een logisch wiskundig systeem). Dan heb ik mijnen tocht maar verder gezet via de vaart, Haacht (slecht bier, maar da verkoopt blijkbaar toch, want die mannen hebben echt wel een schoon brouwerij), Werchter, Rotselaar, Holsbeek en uiteindelijk Kessel-Lo.
Den dag erna werd het nog straffer. Swiffer en ik hadden ons geëngageerd om 'efkes de benen los te rijden' want de rest van de sportweek was toch al redelijk zwaar geweest. Vermits ik mijn verdwalingen van de dag ervoor eerder weet aan mijn onkunde dan aan de correctheid van het systeem hadden we toch maar beslist om nog ne keer een schoon route uit te stippelen op www.fietsnet.be ... wel wel wel ... "efkes de benen los rijden op de baan" kwam ongeveer neer op ne grillige mountainbike tocht zonder weerga. Die mannen hun fietsroutenetwerk is toch nie echt aan te raden voor de gemiddelde stalen baanfiets me dunkt. Wij hebben daar kasseistroken gepakt waarbij ik dacht dat mijn voorvork gewoon ging afbreken. Ik heb nog een grillig accident kunnen vermijden toen ik "Roger de Vlaminck"-gewijs het bovenste van de kasseistrook aant aanhouden was, tegen een niet onaanzienlijke snelheid een dufke heb moeten ontwijken. Gekrijs en gekerm, temeer omdat swiffer op hetzelfde moment langs den andere kant van de dame in kwestie voorbijscheurde. Efkes verder hebben we dan nog een brokkeljon beklimming gedaan alwaar het kleinste verzet van mijne koersvillo toch nog te groot was. En nog even verder viel ons een afdaling te beurt waar swiffer zijn beide veringen heeft moeten openzetten. Mijn polskes doen nog altijd lelijk pijn als ik da hier aant tippen ben. Miljaar, ik snap ook nie goed hoe het kan dat ik nie lek gereden ben. Misschien is de nieuwe magische kleur toch fuchsia-roze?

Lummen - Leuven - Lummen

Beste Platformers,

Gisteren heb ik een ferm parcours uitgestippeld van Lummen naar Leuven; door velden, over kasseien, op heuvelkammen, in dalen: prachtig landschap gedurende 57 kilometer lang (enkele rit). Het vooruitzicht zou kunnen zijn de dubbele rit uit te voeren komende zondag 7 juni (na het uitbrengen van jullie stem). Vertrek: 10:00 Lummen - Dr. Vanderhoeydonckstraat 24, 12:30 Spaghetti eten op de Grote Markt in Leuven, 16:00 Aankomst Dorpsplein Lummen voor een welverdiende verfrissing!

Interesse? tom.sels@gmail.com

Be there and we'll have some bike fun!

Tom

Zwarte woud & nadarhekken

Leve het platform auf Deutsch! Het zwette woud zal geweten hebben dat 't platform aanwezig was. Met de woestste kuiten en dito haren is er ongeveer 70 kilometer gemaald op een volijzeren Scott*. Door menig hoogteverschil en brandende poerten, is mijn Duvel broek officieel toe aan zijn ereronde: mijn zeemvel hangt los en heeft ongeneeslijke schade toegebracht aan mijn vlees rond het sterreke**. De omgeving is de moeite waard, de Hefe Weizen en de parcours ook; zeker in overweging te nemen voor een volgend weekend.

Haddog kloek en op naar het volgende avontuur!

Beloega

* Nadarhek met complete shimano acera afstelling, losse kopserie, caoutchoue aldi vering en flinterdunne velgen (praktisch bij dalen van kilometerlange hellingen van 27°); eigenlijk had ik gehoopt op een Radonervaring, maar moest het stellen met iets wat grau, aber sogenannt grundlich war!

** Komt van: los in het sterreke genomen worden/nemen

't Platform weekend - Mabompré

't Platform leeft als nooit tevoren, de zomer is in aantocht, de goesting om buiten te komen is groot, de banden staan hard, de veringen afgesteld, we zijn weer weg.
Geladen met pompen, binnenbanden, spaghetti, moersleutels, oud bier, bidongs en spannende tenues werden wij door Jean Latour(ette) verwacht in zijn riant vakantiehuis. Omdat Beloega en Saiga beter georganiseerd voor de dag kwamen en dus vroeger aankwamen, besloten beide dorstigen een raceke te maken richting Houffalize de plaatselijke Chouffe naar binnen te laten lopen. Het leek alsof de rest van het gezelschap afwist van de aperobedoelingen, want net toen de glazen aan de lippen stonden werd er met ongeduld gebeld om aan het weekend te beginnen. Kamers werden verdeeld, spaghetti afgewerkt, goed gegeten en wijn gedronken. Omdat een bepaalde kern weet had van de opperbeste conditie van sommigen, is er stilzwijgend in groep afgesproken om de strafsten onder ons krom in een zetel te slapen te leggen onder het alziend oog van grootvader Latour.
Later bleek dat deze aanslag op het menselijk lichaam, zelfs de grelligste niet heeft kunnen deren. Na een stevig ontbijt werd de tocht aangezet: 42,3 kilometer op de teller en 950 meter hoogtemeters langs de rode nummer 4 en 3. Alhoewel dat Saiga the Pitch nooit eerder met klikpedalen gereden had, ging het hem af alsop zijn sloffen. Kristien in opperste form gleed langs de stijlste hellingen. Eekhoorn met zijn snode plannen om de wereldbekerhellingen te downhillen kreeg te doen met Ijzeren Stijn en zijn chocolatte remmen. Thomas daarentegen ontdekte de wereld op zijn Nadarhek en kwam daar wonderbaarlijk goed vanaf! Jurgen bleef zichzelf, zag, genoot en filosofeerde: "wat is het hier mooi". Pittig detail: Jurgen schuifelde (elegant, maar iets minder elegant dan het lijdend voorwerp) achter Kristien aan. Swiffer hield het tempo strak en wist nu en dan zijn medetochtgenoten te verblijden met een muffe geur! Gescheten dat daar is!
De namiddagtocht van 27,7 km was het onverhoopte gloriemoment voor Coati. Bijna was zijn strategie om later toe te komen (en dus langer te slapen) mislukt toen hij schuimbekkend bovengeraakt was. Het braken stond hem op de lippen; het had iets te maken met 12 uur drinken van minder dan 12 uur tevoren... En alsof het nog niet genoeg afzien was, begon het nog te regenen ook. Ondanks de modder en de striemende regen, lieten we ons niet kennen. Thomas heeft zijn ketting leren opleggen en Swiffer een snakebite te repareren. Um, maar voldaan werd er gedouchet, gedronken en gegeten in de brouwerij van La Chouffe, herself.
Zondag, josdag zou je denken! Neen, althans niet voor een bende-op-Panda-en-Ovis-wachtende japers om aan een stralende dag te beginnen. Fris en dol als een vis in het water, werd de groene tocht van 35 km aangevat. Kort, maar technisch stond in de beschrijving, wel echt een parel om je rijkunsten te laten botvieren: klimmen, downhill, peren en manoevreren. Een aantal welverdiende La Chouffekes op een zonnig terras deden alle doordeweekse zorgen vergeten! Op terugweg naar Mabompré wist Trekkoning (;)) T-man opnieuw zijn grenzen te verleggen door zijn door alcohol & zon aangetaste (lees: scheve) makkers een raceke te laten verliezen, zijn geheim: talent en direct geinjecteerde suikers. Het geheel werd afgesloten door een heerlijke barbecue en een frisse stinkende pint! Heerlijk gewoon...

Toertocht Langdorp

Beloega en Swiffer vertegenwoordigden weer trots de platformkleuren tijdens de toertocht in Langdorp het afgelopen weekend! Deze tocht is een organisatie van de 'Goorbikers' en is een aanrader.

Nieuwe teamkleding!

't Platform is een bloeiende fietsclub en bestaat sedert 2003. Onze naam is een afkorting van: 't Platform der dorstige fietsers...
De oprichtingsvergadering, waarvan officieuze akte, vond plaats in november 2003 met als founding members Tim Jacobs, Tom Sels en Hans Roose.
Meer dan vijf jaar verder bestaat onze fietsclub nog steeds, heviger dan ooit, met zowel wielrenners als mountainbikers. Met in de ene maand al wat meer activiteit dan de andere.
In 2004 lieten we tenu's maken (zie afbeelding) voor zo'n 16 dorstige fietsers. We moeten toegeven dat de kleding succes had en ook lang uitgehouden heeft. Naar aanleiding van loskomende zeemvellen, hardnekkige modderspatten en de nieuwe mode-trends hebben we beslist om nieuwe teamkleding te ontwerpen.
Geïnteresseerd in een nieuwe tenu? Neem dan hier snel deel aan de heuse Platform tenu-enqête!

Keep on riding!

Snowbiking at Theux

Het doet mij deugd te weten dat de platformkleuren in de 2 uithoeken van het land weer vertegenwoordigd waren!
We moesten eerst bijna een bus van de zigeuner inleggen om naar Theux te gaan, uiteindelijk is het zaterdagochtend 8u30 en zijn we nog met 3 man: Ovis, Beloega en ikzelf.
Een echte platformer laat zich natuurlijk niet kennen door een eerste winterprikje! ;)
Theux met een schoon wit sneeuwtapijt, de thuisblijvers hadden ongelijk...
Wat in de zomer een stoffig scheurparcours is, blijkt in barre winterse weersomstandigheden een technisch moeilijk hoogstandje! We zijn verstandig geweest en hebben voor de korte route gekozen, 37km (als ge de weg vindt). Rondom ons weiden met een dikke 15 tot 20 cm sneeuw, witte bomen en prachtige panorama's. Eén minpuntje, modder modder en nog eens veeeel modder op de paadjes! Ons voorste wiel heeft een dikke 30km geteld, ons achterste wiel heeft los het dubbel rondgedraaid als gevolg van het pattineren.
Halverwege rijdt Beloega zijn voorste en achterste Schwalbes plat. We vinden geen vuil in de band, dus nieuwe banden gestoken maar door de koude werden de vingers gevoelloos en duurde dit toch een dik kwartier. Stilstaan = doodgaan, maar de sfeer blijft erin. Allright, terug op de pedalen! Onderweg worden we aangemoedigd door tientallen wandelaars, we voelen ons als helden... 2km verder zegt Beloega "het is weer van dat", terug platte band. Terwijl Beloega zijn band plakt overweegt Ovis om op zijn handen te pissen om terug gevoel te krijgen in zijn vingers, hij heeft het beschaafd gehouden, ik vond het anders geen gek idee.
Een echte theux-trip bestaat niet zonder de weg kwijt te geraken, na zo'n 25km komen we in het welgekende dorpje uit waar we een uur eerder al doorgereden waren (* zie ook aflevering Theux n° 1 en 2). We beslissen hier rechtsreeks richting chateau franchimont te rijden om het prettig te houden. Daar aangekomen een goed erwtensoepke met spek gegeten met een blonde Leffe. Geweldig voldaan...
Op naar het volgende Platform avontuur!

Korka, de echte Flandrien!

Beste vrienden van de fiets,
Ik heb dit weekend de kleuren van 't Platform met verve verdedigd! In het Scheldepolderland was het weer vol overgave stoempen en sleuren. In tegenstelling tot wat de gemiddelde snelheid (18 km/h) deed vermoeden, hebben we het gas vol open gegooit. Een slordige 45 km heb ik mijn Racing Ralfs tot aan de naven ondergedompeld in het zompige Oost-Vlaamse slijk! De eerste meters werden we getrakteerd op een flinke, natte sneeuwbui zodat de broek direct kletsnat was. Vrieskoude trotseren was dus het verdict voor de rest van de tocht! U kan het zien, het was weer een topweekend voor de echte Flandriens onder ons!
Toon

Seven

http://www.freekor.net/seven/index_en.html

Dees is een film gemaakt door 7 Sloveense amateur freeriders, de moeite om eens te bekijken.

Misschien een voorbeeld voor 't Platform the movie...



Keep on riding!

Dorstig weer...

't Platform weekend in Malmédy was zeer geslaagd!

Een zalig weekendje hebben we erop zitten! Uitdagende routes, goed weer, veel eten en drinken... Vrijdagavond zijn we vertrokken richting de oostkantons, op zoek naar een camping. In camping Moulin, gezien op het internet, dachten we onze tenten te kunnen neerslaan. De receptie bleek dicht te zijn, maar er was nog beweging in het huis dus er was nog hoop. Er een Nederlandse kerel op ons afgestapt, we leggen vriendelijk uit dat we nog op zoek zijn naar een campeerplaats voor het weekend. "Nou, we zijn gesloten" zegt de man, "ik werk al hard genoeg de hele week, gesloten is gesloten". Met begrip vragen we de man toch onze tenten te mogen opslaan en de administratie en betaling morgen te regelen. "Neej Neej, we zijn dicht, had je maar beter moeten plannen". ??? Owkay, dan komen we hier niet dit weekend, vriendelijk bedankt! De dommerik!
Na een zoektocht door het donker stranden we bij Camping Familiale, enkele kilometers van Malmedy centre. Hier worden we vriendelijk welkom geheten, ook door Hollanders. We krijgen onmiddelijk 3 plaatsen ter beschikbaar en we mogen onze auto's op het terrein plaatsen. Heuui! Senior en partytent worden opgezet en de eerste pintjes worden open getrokken. We nemen de MTB-kaart van de oostkantons ter hand en stippelen onze routes uit voor zaterdag.
Zaterdag, het weer is mooi, de kuiten zitten goed, de fietsen worden op punt gesteld, de Duvel-drinkbussen zijn gevuld met Performance en de quads krijgen de nodige litertjes benzine. Na een stevige boterham met salami en kaas vertrekt de mtb-sectie (Ovis, Goendi, Pelikaan, Swiffer) en de 2 quads (Duif en Desman) op pad, apart uiteraard. 's middags komen we terug samen op de camping om gezamenlijk een gamelleke spaghetti naar binnen trekken voor de nodige calorieën en vertrekken we weer op pad. De MTB-sectie is optimistisch en maakt er nog een gemane toer van. De quads hebben ook de mountainbike route gevolgd, ze belden ons nog om te zeggen dat er een pijltje verdwenen was wegens gekapte bomen.. Geen probleem zegt de mtb-sectie. Tegen 40km/u crossen we over de kiezel voorbij het kruispunt waar het pijltje verdwenen was, eventjes fout gereden en 10km extra afgelegd :) Resultaat van de dag: 90km mountainbike er op zitten met heeeel wat hoogtemeters, respect! De laatste beklimming naar de camping is om 20u30: afzien, brandende kuiten, honger en 'boeken toe'! De quads hebben een zandgroeve onveilig gemaakt, menig rivierwater naar binnengeslikt en imposante stofwolken achtergelaten. Mooi videomateriaal verzekerd! Desman en Duif, de quadmannen, zijn reeds inkopen gaan doen voor de bbq en hebben de bbq warm gestookt. De inspanningen van de dag worden beloond! Steak, worst, satés, cocktailsaus, (de groentjes waren ze vergeten), rode wijn en pintjes... da's leven!
's avonds maken we nog kennis met een gekke Hollandse dame, Jeanette, die in eerste instantie wat kwam kennismaken. Na ons voorgesteld te hebben begon de vrouw op een vreemde manier ons te entertainen. Ze was namelijk Reiki master en ze was gestuurd door haar engelen Antonius en Samuël! Ik kan niet alles neertypen wat er gebeurd is maar dit was hilarisch! Terwijl ze onze handen vasthield en heen en weer bewoog zei ze "kijk, dat ben ik niet, dat zijn de engelen die dit doen bewegen'. Zalig he :) Haar danspasjes en zangtalent laten we binnenkort met een filmfragment zien, dit zou wel eens een nieuwe You Tube hype kunnen worden! Ze heeft ons nog gelukssteentjes gegeven die we altijd op zak moesten dragen om de positieve energie altijd mee te dragen... Goed, na een uurtje ofzo heeft ze ons eindelijk verlaten. We hadden schrik dat ze ons nog ging bezoeken tijdens de nacht, we hebben ons dus maar goeie moed ingedronken met onze karton rode afrikaanse wijn die wel te pruimen was, gene boecht van de aldi dus.
Zondag ochtend, we hebben goed geslapen, geen Jeanette in onze tent gehad, geen uitwerpselen in onze partytent,... We gooien een 'flap' van de seniortent open om te ontwaken. Plots komt er een blad op mijn slaapzak gewaaid, dit geloof je nooit!! Een reiki-certificaat, gratis voor de lieve jongens!! Jawel, we hebben Reiki niveau 1 behaald na de avond van gisteren :) Bijgevoegd vinden we ook een handleiding zodat we weten hoe we aan Reiki kunnen doen. Je maakt al wat mee op een Platform weekend.
We maken ons klaar voor een nieuwe tour te maken, de quad mannen rijden even mee om films te maken van de mtb-sectie. Na 20km stevige hellingen vinden we onze route niet goed, de verzuurde benen overhalen ons om tot Malmedy centrum te crossen en een terrasje te gaan doen. Stralende zon en frisse Duvels om de sponsor eer aan te doen... een mooie afsluiter van dit weekend!!
De quads zijn geslaagd op de toelatingsproef voor 't Platform en vanaf nu hebben we dus naast de MTB- en baan-sectie ook een Race-sectie voor gemotoriseerde voertuigen :) Zij die er niet bijwaren hadden ongelijk.
We moeten dit meer doen!

Pictures: http://picasaweb.google.be/brouxsam/TPlatformMalmDy met dank aan Desman.

Cheers,
Swiffer.

Mountainbike routes Malmedy

Meer info op http://www.mtbroutes.be/route.aspx?id=174

't Platform present: weekend 24 en 25 mei 2008

Dag allemaal,

Het is er eindelijk van gekomen, we hebben onze mountainbike bij de horens gevat en een fietsweekend is gepland!
Naast de fietsers gaan er ook een 3 tal quadrijders mee, zijn gaan zottekes doen in de bossen en kunnen ons eventueel depaneren in nood. Zowel mountainbike- baan- als quadsectie is welkom!



Wat?
Rondcruisen en rondcrossen, bbq-en, camperen, Duveltje drinken, filosoferen,...

Waar?
Malmédy - dit is dit jaar tevens de kampplaats van scouts bolderberg, op die manier verkennen we de omgeving al een beetje.

Wanneer?
24 en 25 mei 2008 - niet meer veraf!

Wie?
18 - 99 jaar, levensgenieters, sportievelingen,...

Vacatures
Mountainbikers - ervaring vereist, u beschikt over een eigen fiets en een helm
Wielrenners - ervaring vereist, u kickt op snelheid en gladde McAdam
Quadrijders - ervaring vereist, geen berg is te steil, geen beek is te diep, eigen quad en helm
Mechaniekers - eerste ervaring is een pluspunt
Kinesist - u heeft minstens een hogere opleiding genoten en bent een vrouw
Logistiek medewerker - rijbewijs B
Kok - u verzorgd gezonde en evenwichtige maaltijden, 3 tot 6 jaar ervaring vereist
Hulpkok - werk schrikt u niet af, u bent een teamplayer!
Fotograaf & cameraman - een eerste ervaring is een pluspunt
DJ - u weet hoe je de tent op zijn kop zet, nachtwerk schrikt u niet af

Inschrijven:
Mail je naam naar roose.hans@gmail.com, vermeld ook MTB, BAAN of QUAD.

Op zijn Jurgens

29 en 30 maart

Iemand een voorstel voor dit weekend?

De nieuwe fietstenukes

Ahoi fietsvrienden,

De poll is gesloten, en het is overduidelijk, er moeten nieuwe tenukes komen.
Voenkel, aka Jurgen, heeft al laten weten dat hij zich hier nog wel eens voor wil dubbel plooien, en achter sponsers zoeken. Ik stel voor dat we ter meteen ne deadline op plakken. Tegen 10 April hebt ge ne brief/email klaar? Ik stel voor dat ge daarin wat foto's plakt, verwijst naar deze saait enzo. Misschien moet iedereen toch ook maar ik reactie laten weten of ze ne tenue willen. En dan hebben we een idee over het totale aantal pakjes!

Zondag 16maart: modderpret in Genk

Zelden meegemaakt, 48km op de teller waarvan zeker 40km modder modder en nog eens modder. Via zonhoven zijn Panda, Pelikaan en ik richting Genk getrokken. "Due to bad weather conditions we cancelled the terril for the safety of the Platform bikers".
Zand tussen de remblokken en in de kabels, modder en water in de ogen en wielen enkele keren volledig onder water... dat is mountainbiken :) Goed gefietst en het was weer plezant! Benieuwd hoe de vrienden uit leuven het in de ardennen gedaan hebben?!
Cheers,
Swiffer

Nief leven!

Heui,

Leve 't platform: reden te meer om hiervoor eens tegen het dek te trekken met iets kleins vochtigs. Met onze gezonde ambities komen we er zeker wel!

Baaike(n)(s),

Tom

Uit den ouwe doos

Geregeld zullen wij hier wat foto's uit 'den ouwe doos' posten... nostalgie alom!

Een fietstocht naar Arendonk, augustus 2004 en de voorstelling van de nieuwe Platform tenu's:

Zondag 16 maart: Le 15ème VTT du Sart-Tilman

'T Platform present @ VTT du Sart-Tilman.

Ik stel voor de we de 45km (eventueel 55km) doen.
Prijs is 3.5€ en ter is nog mogelijkheid tot ne goede BBQ achteraf!!



Wil je mee laat je hier een reactie na, en vermeld of je 45 of 55 km wilt doen!
Meer info vind je hier.

De twee valleien

De helden van het bos waren dit weekend weer stevig op post!
Zaterdagochtend de duvelkes een beetje uit het (nog aangeschote) lichaam rijden, af en toe erbij gaan liggen en rusten, de haag van ne prof in een villawijk bemesten met een brokje,... en voor de rest niet te veel kilometers.
Dit hebben we zondag goed gemaakt! Vanuit Leuven naar Terlane (17.5 km) daar hebben we dan de groene en rode tocht gedaan samen goed voor 24 km, en dan weer terug tot leuven. Dikke 60 km (ge moet altijd een klein beetje overdrijven) in de benen, waarvan er maar heel weinig km vlak waren. Maar noch de steeds aanhoudende regen noch de strakke bries konden de pret bederven. De 2 valleien route is echt een prachtige, heel afwisselende, goed uitgestippelde tocht.

Meer info over de twee valleien vind je hier.

't Platform terug van weggeweest!

Je mag nooit te vroeg victorie kraaien maar enkele weken na de nieuwe start van 't Platform mogen we het luidkeels roepen: 't Platform leeft!!!
Enkele jaren geleden hadden we 2 secties: baan en mountainbike. Het ziet ernaar uit dat de asfaltjanetten het opgegeven hebben of alleszins allemaal hun smalle banden opgeruild hebben in 'breej bann'! Een revolutionaire vooruitgang voor 't Platform! Maar wat zou 't Platform zijn met één sectie?! Intussen worden er niet enkel breje sporen getrokken in Limburg, ook de Leuven-sectie is opgericht. De baansectie is natuurlijk ook nog welkom, hun komst verwachten we echter pas als de buitentemperatuur boven de 20°c ligt en de terrasjes open gaan ;) Ik kijk er al naar uit de gezamenlijke fietstochten over de macadam met de nodige haltes.
In Limburg hebben we de wintertoertochtkalender afgewerkt, intussen gaan we weer wekelijks richting Lummen, Zelem, Schaffen, Zonhoven, Genk,...
In Leuven wordt er gezwoegd in de bossen van Heverlee en omstreken. Ik heb ook vernomen dat eekhoorn nog steeds een deem is op de fiets, dat doet mij deugd. Hij is niet beschaamd om even recht in de hooibalen te rijden of een brokje te leggen tijdens de tocht omdat hij de avond ervoor de sponsor te hard gesponsord heeft.
Misschien moeten we de leden van 't Platform even voorstellen:
Limburg: Ovis (Steve Raymakers), Pelikaan (Brecht Van den Abbeele), Goendi (Gijs Dayers), Panda (Brecht Dullers), Swiffer (Hans Roose).
Leuven: Eekhoorn (Tim Jacobs), Wonnie de pony (Wonne Manteleers), Moons (Jurgen Moons).
We zijn dus weer met 8 man actief (als ik niemand vergeten ben?) Leden die het stof terug van hun fiets moeten blazen of er tot nu toe nog niet terug bij geweest zijn: Beloega, Pinguin, Korka, Pitch, G-Nu,...

Bij deze wil ik ook voorstellen om midden of eind mei een fietsweekendje te organiseren, tradiotioneel misschien nog eens in Houffalize? Zwaar fietsen, teveel energy bars eten, barbecuen, knorr paketten laten aanbranden, dorpsfeestjes opzoeken,... Als er kandidaten zijn zullen we een datum vastleggen.

Vrolijke groeten,
Swiffer

Bloso Fietsroutes Meerdaalwoud

In onderstaand pdf-bestand staat een mooi kaartje met de routes hier in Heverlee en omstreken. Voor de geïntereseerde, zaterdag 1 maart doen we groen en blauw, en zondagnamiddag komt er rood bij.

Bloso Routes Meerdaalwoud

Welkom

De zon is er al een paar keer doorgekomen en de fiets kriebels hebben al toegeslaan.
Met een hoop niewe fietsen, gaan we een nieuw en actief jaar tegemoet. Het iedeale moment om een poging te wagen om 't Platform nieuw leven in te blazen!

Merida Matts TFS 500 V-brake