Activiteitenkalender

Beste Platformers,

Iedereen is welkom op de activiteiten van onderstaande kalender!
Doorklikken om te vergroten:
(geel gekleurd: weekend)





BE THERE!

't Platform te velde in de voerstreek

't Platform heeft weer goed getraind! 't is te zeggen, de harde kern van de mountainbike-sectie. En ongelooflijk maar waar, het was nochtans een tocht op asfalt! Baansectie?? ;)
Diamanten Mini, Krachtige Panda, Snelle Eekhoorn en ikzelf waren van de partij.
Plaats van plezier: Voerstreek en Mergelland NL
Startlocatie: Genoelselderen, knooppunt 86 van het fietsnet start op het pleintje in het centrum van dit gehucht.


Tocht in grote lijnen: Genoelselderen - Riemst - Kanne - Eben Emael (ja uiteraard langs het fort) - Moelingen - Gravenvoeren - Fouron Saint-Martin - St-Geertruid in NL(ter ere van Geertrui hebben we hier even halt gehouden in De Koekenpan, aanrader!)- kasseistroken van Maastricht-centrum - Vlijtingen - Herderen - Genoelselderen


Een slordige 86km's hebben we erdoor gejaagd, dat jagen mag je letterlijk nemen! In tegenstelling tot wat sommigen denken is het nogal heuvelachtig in deze contreien, zelfs als je grondgebied Nederland binnenrijdt! Enkele kuitenbuiters in het parcours zorgden voor de nodige ambiance: de 'Halembaye!, de 'Muizenberg' op de Cannerberg aan de mergelgrotten. De slingerberg hebben we nu ook gezien, gelukkig als afdaling.

De hele tocht een stevige wind gehad en net voorbij de helft begon het ook nog eens flink te regenen.. ma echt gieten hé! Dit alles kon de pret niet bederven. Weer een enorm voldaan gevoel en een goeie training voor Sart Tilman (20/03) op de mtb!!

Platformers te lande, get on your bike!!!
Groeten
Swiffer

't Platform @ Zoenk 2011

Bij gebrek aan andere enthousiastelingen werd de platformdelegatie enkel vertegenwoordigd door ptit patron en mezelf op deze eerste mooie tocht van 2011.

Volgens de vers opgemaakte kalender van het nieuwe jaar wordt er blijkbaar altijd voor de langste afstand gekozen en aldus vertrokken we rond een uur of half tien voor de 65 kilometerkes.

Het begin was nie super afwisselend, veel brede paden waarbij menig gebrevetteerd wielertoerist met ferme hespen langs ons door vloog. Na de eerste bevoorrading konden we dan int gezelschap van twee straffe dames echt beginnen baaiken en om diverse redenen doet da ne mens toch echt godverdikke goed!

Door vlak voor de splitsing naar de 65 efkes de reutel vanop de blauwe merida te negeren en een paar meterkes voorsprong te pakken konden we ter zeker van zijn dat wonne optimaal van het afzeggen van de anderen kon profiteren en wa extra trainingsarbeid kon verrichten.

Na pellenberg vorige week zijn we defenitief begonnen. Zondag binnen twee weken staat de ronde van vlaanderen op de menu: blinkt dus uw baanjanettenketting op en bestelt alvast nen biefstuk voor in uw broek want zo t schijnt gaat de mtb sectie een eerste keer de maat nemen van de mannen van den asfalt...

U leze er meer over in een volgend verslag.

Bericht vanuit Nieuw-Zeeland

Ahoi Belgische baantrutjes,

Ik zie dat 't platform nog steeds leeft en grootse plannen heeft, goed bezig!

Moesten we ooit moeten verhuizen door een grote ramp in Belgie, dan is Nieuw-Zeeland echt wel de bestemming! Mountainbiken in de zomer, snowboarden in de winter en tussendoor nog eens wakeboarden. En dit allemaal op een paar kilometer van elkaar.

Ik heb in Australie het vertrek kunnen meemaken van de Crocodile Trophy. 1000km door het regenwoud op 10 dagen tijd.

Een Zwitser waar ik mee gesproken heb deed dit als tussendoortje om zich in form te houden voor het baanseizoen, grellig man.

Keep Cycling en tot ergens in januari

't Platform Road Cycling hersft- en wintermenu 2010-2011

Platformers te lande! Ahoi!

We hadden het nooit durven denken, de baansectie triomfeert!
Het zal misschien aan onze leeftijd liggen, we worden iets verstandiger en de mountainbikes hangen al even aan de haak tijdens dit seizoen.
Door de half bevroren modder rijden en de sneeuw voelen smelten door je schoenen en als kers op de taart je hele mtb moeten poetsen na de tocht, sportief wezen op de fiets kan ook anders.

Sinds de 24h cycling van Zolder hebben we danig geproefd van het fietsleven op de McAdam, het is nog steeds geen mountainbiking maar het heeft ook zo zijn charmes.
De harde klein is voorlopig een kleine kern en dit mag gerust veranderen.
Hierbij publiceren we enkele geplande tochten zodat jullie allen kunnen meerijden!

Endurance Cycling Series 2011 - 't Platform present!

Heet van de naald: 't Platform doet weer mee aan de Eneco endurance cycling series!










Het Eneco 24h Cycling Team heeft in 2011 3 wedstrijden op de kalender staan en wij zullen aanwezig zijn:
24 Uren van Zolder op zaterdag 25 en zondag 26 juni
24 Uren van Zandvoort op zaterdag 23 en zondag 24 juli
8 Uren van Francorchamps op zondag 4 september

Be prepared!
Inschrijving volgt binnen enkele maanden.

Keep on biking.

Tocht van de brandweer

Wakker worden, naar buiten kijken, vloeken want het regent. Tegen beter weten in toch gewoon op de fiets springen. Eventjes een beetje droog staan regenen tot T-man overtuigd en klaar was en dan op naar de start. Verbroederen met Stijn, Kelly, Peter en zijn lief dat blijkbaar toch zijn lief niet zou zijn hoewel ik dat maar moeilijk kan geloven. Kelly was een beetje zenuwachtig, wat normaal is voor haar eerste keer.

Met zijn allen het veld in en toen werd het al snel duidelijk dat het vettig zou worden. Links en recht gleden de mountainbikes door de sappige weides. 2 km afgelegd en er hing al 5 kilo moder aan uwe kader. Kelly straifde vlotje door de wei, extreem sterk voor haar eerste keer. In de zeikende regen en eheel terecht stelde ze de vraag: "Is dit nu wat jullie zo ieder weekend gaan doen, voor uw plezier?". Een brede glimlach kwam bij ons alle op het gelaat en het antwoord was een volmondige: "Ja".
Van vochtige weien ging het via drassige velden naar natte bospaden. Maar het ging van kwaad naar erger. Vochtig werd zeiknat, drassing velden werden zuigende moerassen, en natte bospaden werden woeste revieren. Op vele momenten had het veel weg van canoying, geen wonder dat iedereen na iedere vettige strook een ontzetten brede glimlach had. Dit is gewoon fijn. Bij de bevoorrading goed opletten waar je je fiets neerlegden want herkennen zat er gewoon weg niet in. Gelukkig kunnen de mannen van de brandweer hier aan daar aan een jerrykannetje drinkbaar water geraken zodus was er bij de bevorrading een brandweerlang voorradig om onze fietsen weer bruikbaar te maken.

Het materiaal vond dit alles iets minder fijn. Op mening helling hield mini zich volharden aan de procesie van echternach, onderweg op een hellingwas ook heer Peter een prachtige imitatie ten berden aan brengen van een woede uitbasting van een Italiaan. Gelukkig heeft hij geen carbonnen fiets. T-man zijn remblokken waren op. Eekhoorn zijn remblokken waren gewoon niet meer. Kelly kreeg ne klapband waarbij ook de buitenband stevige schade had opgelopen. Mcgiver Eekhoorn loste dit op met een kartonneke en een plastiekje van een granny moelleuse. Wel straf maar ook meteen de exit voor kelly, t-man en eekhoorn. Beetje verder gaat de vermeende echtgenoot van Peter ook nog eens stevig over de kop. Exit. Peter en Mini volharden en kiezen voor 52. Stijn en mezelf hebben genoeg eigenkennis om te weten dat voor vandaag 38 km genoeg is. Had het kilometricske op het achterwiel gestaan hadden we vandaag allemaal 52 km gehad.

Aangekomen nog een verfrissende leffe drinken en gelukkig zijn! Merci aan iedereen die erbij was!

PS: Dikke proficiat aan Kelly.
PSS: Kelly: duikb

Black Forest Ultra Bike marathon

Hieronder Bart zijn verslag van nen duitse marathon effe geleden:

Om 7u werd iedereen aan de start verwacht en vanaf 7h30 werd het startsein gegeven. Helaas zaten er 2,5 minuten tussen iedere groep en zat ik in groep 15. Gevolg mijne hele tenue al onder de verfspatten van zolang te staan schilderen. Gelukkig werd op de achtergrond constant het blackforest ultra theme song gedraaid. Dus toen we voor de 30ste keer hoorden dat wij de enige echte helden van zwarte woud waren voelde ik mij ook een held. En terwijl we door de vele supporters onder de startboog reden en de commentator wist de vertellen dat er zelfs Belgen in onze groep meereden stroomde mijn bloed vol adrenaline en was ik klaar voor de tocht.
Na 5 minuten zag ik in mijn linkerspiegel al ene woest links pinkerend achter mij aanrijden. Dus bij het eerst volgende gat dook ik direct naar rechts om sneltrein swiffer door te laten. Eerst nog wat opspattend grind uit mijn ooghoeken verwijderen en toen begon de eerste beklimming van een kleine 20 km. De rest had precies beter ontbeten want iedereen stormde tegen een groot verzet de eerste berg omhoog. Ik bleef rustig zitten de goede raad van Tim opvolgend: klein schakelen. Dus met lichte tred werd ik halverwege de beklimming voorbijgeraasd door de "88 km mannen" en daarna nog eens overrompeld door de "77 km mannen" (respectievelijk een half uur en een uur na ons vertrokken. Gelukkig vonden de supporters mij geweldig want terwijl rest voorbijzoefde konden ze bij mij rustig de naam op mijn plaatje lezen en mij vollebak aanmoedigen.
Vlak onder de top zag ik ne mechanieker bezig zijn ketting te herstellen. 10 minuten later hing diezelfde mechanieker lusig achter mij te toeteren. Her swiffer was back on track en in bloedvorm. Veel woorden werden er niet meer vuilgemaakt want na dergelijke beklimming dient lucht om te ademen niet om te babbelen. In de verte klonk er nog een "Yow die Jansen". Een kleine berekening deed mij besluiten dat indien Swiffer 5 min aan zijn fiets had gewerkt en hij mij na 5 min fietsen inhaalde, dit betekende dat hij dubbel zo snel fietste als ik. Maar toen doemden er gelukkig nog enkele bompas op die ik lustig in het stof liet bijten en een nieuw pakketje energie was gevonden.
De rest van de tocht kan het best worden omschreven als cruisen over grote banen op de grote plaat. En onder het motto wattage trappen werd de ene fronselkop na de andere opgerold. Enige vorm van techniek was niet vereist gewoon woest tekeer gaan was de enige optie.
Bij een groot reclame paneel van " the wall" dacht ik in het volgende dorp vergast te worden op een stevige drank en eetpost op de tonen van Pink Floyd en terwijl ik vol in de remmen ging aan de vele tentjes die hier stonden doemde in mijn linkerzichtsveld een beklimming op samen met een massa volk. Niemand durfde op dit steile stuk te wandelen vanwege de ontzettend grote afgang die gemaakt zou worden. Per sjans had ik mijn goede vorm gevonden en iedereen die dacht op de eerste berg de grote man uit hangen werd op dit stuk en op de daaropvolgende klim van 10 km ingehaald.
Stilaan had ik het gevoel dat ik niet langer tussen de kloefkappers reed maar tussen de echte moutainbikers. En op de tonen van Bart Peters: "Er kan altijd nog een tandje bij" werd het getik van de kiezels op mijn spatbordje steeds luider. Een kleine blik op de kaart de dag ervoor had mij doen besluiten dat de laatste 15 km bergaf gingen met nog 2 molshoopjes. Dit bleek toch een kleine misrekening te zijn van mijn kant want in het zwarte woud vallen de mollen iets groter uit en al gauw kon ik aan mijn andere hobby beginnen en de united hiker uithangen (Eerst nog ffkes van tenue wisselen en een bordeaux fleecke aantrekken en de tocht kon beginnen). Hierna volgde de beloofde afdaling van 10 km met aankomst op de piste. En daar ik mijn fiets een waardig afscheid moest geven op zijn voorlopig laatste tocht, moest en zou ik op de grootste vitesse eindigen, dus een kleine eindspurt was het resultaat. De mensen die ik hierbij nog het nakijken gaf keken echter vreemd op want na 115 km fietsen is het blijkbaar niet de gewoonte om efkes uit het wiel te komen en ne Petachi sprint te placeren.
Ik kwam als laatste aan van het Platform omdat Tim en Kristien nooit te houden zijn en Swiffer een beest is. Maar veel tijd om op adem te komen was er niet. Want van door de stoffige kiezel te fietsen krijgt ne mens al eens een droge keel dus al gauw ging het van "was't van de bok". En konden we allen vieren dat we die helden auf die swarse wald waren.
Hierna gingen we bij een Italiaan eten en zat Eekhoorn een beetje beteurterd naar zijn bord te staten tot er iemand vroeg: "Wa scheelt" En Tim en Kristien luidkeels zongen: "Vertrouw geen italianen, ze steken er vanalles in!".
Voila dit was het relaas van de tocht. Volgende keer moet iedereen van't platform maar meedoen. Ik zal in 2012 opnieuw op de afspraak aanwezig zijn.

Houffamarathon - Platform present

Het platform was buiten de 24 uren ook nog eens actief op de Houffamarathon afgelopen weekend. André had precies nog wa last van de zware benen van zaterdag, terwijl Kristien naar een top 5 knalde op 27 vrouwelijke deelnemers!

Komende weken nog de Bastognarde en de Grand Raid Godefroy overleven en het marathon seizoen is alweer gedaan.

77 Km uitslag:
1.RENSEN Lyan (Ned)
2.LAMMERTYN Fien (Bel)
3.BEUMER Mandy (Ned)
4. VOETS Gwen (Bel)
5. ACHTEN Kristien (Bel)
...
Volledige uitslag op http://www.chronorace.be/

24 uur van Zolder

Zoals swiffer in de vorige waardevolle bijdrage wist te melden hebben we afgelopen weekend de 24 uur v zolder meegefietst. En hoe!
Het matig getrainde platform wist op een relatief ontspannen manier beslag te leggen op de 48ste plaats van 250 deelnemers, hetgeen niet slecht is gezien de initiële ambitie ergens op plaats 150 lag. Hieronder volgt de beschrijving van de gang van zaken.

De vogelkes lagen nog ergens in hunne nest toen de platform kamion (merci familie Broux!) om zeven uur 's morgens richting t circuit vertrok om een degelijk plekske te bemachtigen voor de installatie van ons hoofdkwartier. De tent (merci familie Dayers!) werd rechtgetrokken, de inschrijvingen voltooid en hoole mins swiffer kreeg toestemming van ploegleider Peter om zijne eerste spaghettie (merci familie Klingeleers) in de microgolf te steken.
Iets later werd onze eerste tactische zet met unanimiteit goedgekeurd: de tijdrit zou professioneel overgeslaan worden gezien het inmiddels klote augustus weer.
De uiteindelijke start kwam er geene second te vroeg aan: peter had de rollen gloeiend heet gestookt, de eerste supporters waren aanwezig en de platformkoereurs stonden allemaal scherp gelijk een mes lichtelijk nerveus te worden :-).
Na dik anderhalf uur koers was de nervositeit bij Peter misschien een beetje weg, bij ons kwam ter nog een schupke bij toen bleek dat de ploegleider himself aan een gemiddelde van 38/uur had rondgeknalt opt circuit. Ne mens begon spontaan spijt te krijgen van de relatief slechte voorbereiding.
Na Peter was het de beurt aan André en Swiffer en na veel ongeduldig wachten kon ik uiteindelijk ook aan het eerste toerke beginnen. Het is afzien, maar elke keer doorkomen aan de platformbox met de beste en luidruchtigste supporters van heel den omloop doet ne mens al nekeer bijschakelen.
Na een half uurke de transponder doorgegeven aan onze pa (André) die samen met Isabelle het platform verder deed opschuiven naar inmiddels een top honderd positie.
Nadien was het terug mijn beurt en net toen het begon te regenen moet Philip den eerste keer zijne gedong van onderen vastpakken. Voor zo nen beer maakt het weer precies geen zak uit, want hij en Brecht brachten t platform steeds verder naar voor met gemiddeldes van om en bij de 40 per uur.
Kloteweer of niet, Isabelle was om vier uur 's nachts opnieuw aan de beurt zodanig dat ze ook nog eens tijdig in holland kon zijn voor ne modeshow de ochtend erna (hoezo geschift? Chapeau zenne).
Swiffer, herr Doctoor, Peter, ik en Philip volgenden nog en het platform bleef opschuiven tot een onverhoopte top 50. Brecht hield in een woeste slotfase flink stand en schoof zelfs nog een plaatske naar voren tot nummero 48.

Het was een super ervaring: met heel het gedoe, organiseren en supporteren was fietsen voor nekeer meer een groepsgebeuren. Merci aan de supporters (volgende keer wel graag enkele pinten overlaten :-) ) en vooral aan Roel en David voor de catering en logistieke hulp. Daarzonder had de top 50 er zeker niet ingezeten.

Volgend jaar opnieuw present met twee ploegen en wie weet wel ne solo zot?

Algemene statistieken:
228 ronden gereden
912 km
gemiddeld 38,2/uur

24h van Zolder, 't Platform gaat laten zien hoe dat moet!

28 en 29 augustus is het zover, de 24h cycling wedstrijd op het Circuit van Zolder !

Iedereen is welkom om te supporteren voor de sterkste ploeg van het event ;)





Start grid van 't Platform:
16u00 : Peter Mertens
17u35 : Andre Jacobs
20u35 : Hans Roose
22u05 : Isabelle Beckers
23u35 : Tim Jacobs
1u05 : Klingel
2u35 : Brecht Dullers
4u05 : Peter Mertens
5u35 : Hans Roose
7u05 : Herr Doctoor Erik
10u05 : Isabelle Beckers
11u35 : Tim Jacobs
13u05 : Klingel
14u35 : Brecht Dullers
16u05 the end...

Raid des hautes fagnes 13/06/2010

Zondag den 13de was het weer zover... De langverwachte en mooiste belgische bikemarathon in malmedy. De verkiezingen kwamen nog bijna roet in de rijsttaartjes gooien (haha), maar dankzij ons wonneke en een virtuele vriend met een chalet in duitsland was een volmacht snel gefixt.
De goeien trend van 2010 werd voortgezet en er stonden weeral 6 platformers aan de start: Goendi, Ovis en Bart bleken graag 90 km af te zien terwijl Swiffer, Kristien en ik ons weer van den onnozele hielden en inschreven voor de 115.
Alsof de regen tijdens de dagen voor de marathon nog niet genoeg was om iedereen was nerveus te maken had swiffer de week ervoor beslist zijne hele gearbox in frengelen vanéén te rijden. Zodoende moesten de mannen vanbij 'denduits' en de postofficieren nog alle zeilen bijzetten om dieje lichtelijk naar versleten neigende radon toch nog aan de start te krijgen. Maar goed, DHL wist de weg naar de vrunvijver uiteindelijk te vinden, nieuwe deraillieur en pat werden gemonteerd en de huis-tuin en keuken nobby nic werd vervangen door de iets bredere alombekende rode sloef.
Klaar denkt ge dan, alles komt in orde, just nog een uur of 8 trappen en we kunnen ne bok drinken.
Net optijd stonden we in de startbox waar we nen hollander - met zeer solide onderkant - op ne blitse witte cannondale zagen zitten. Al had dieje mens getraind gelijk museeuw in een wespennest, we waren er toch al gerust op dat we niet laatste gingen zijn want den ollander zou toch een stuk van den tocht tevoet moeten afleggen terwijl hij op zijn gemak kon nadenken over welke nieuwe kader hij zou gaan kopen.
Onder een mooi zonneke werden we in startbox 2 op gang geschoten om vettig brutaal den eerste van 20 klims aan te vatten. Rustig laten uitzakken in het pak, klein viteske en vooral rustig blijven. Moesten we ergens onderweg nog de nood vinden om lelijk tekeer te gaan en een kartoesj of vijf ter door te knallen, hadden we er ongetwijfeld nog den tijd voor. Maar goed, dat was weeral buiten de buffelkuiten van swiffer gerekend. Na het bijregelen der vitessen werd de ketting 100 meter verder in twee stukken getrapt. Swiffer en ik gestopt, Kristien langzaamaan door naar de eerste top. Psychologisch niet te onderschatten: ne man of tweehonderd wat genadeloos van ons wegknalt met de woorden: "mannnen, het gaat nog ne langen dag worden.".
Omdat platformers uit stevig materiaal gemaakt zijn hebben we maar snel de ketting terug gemaakt en konden we opnieuw op pad vertrekken. We hingen ondertussen in allerlaatste positie en de inhaalrace kon beginnen.
Bijna boven op den eerste berg wast al prijs. Den ollander met witte cannondale had precies toch nog andere zorgen aan zijn kop dan het nakend einde van zijne fiets. Hij was reutelend en zuchtend op weg naar den top met een fabelachtige snelheid waarbij zelfs Climaxius op de stockeu verbleekt.
Kristien stond boven te wachten en stillekesaan begonnen we ook terug wat tussen het volk te rijden. En ja, dan is het bezig he. Schitterende klimmen, zalige uitzichten en afdalingen waarbij ge zelfs tevoet enkel suggelenteere beneden geraakt. Daarbij verder moe worden, franchipannekes eten, nog meer doseren en vooral genieten. Swiffer deed onderweg nog effe zijn imago van brokkenpiloot eer aan door nekeer plat te rijden, maar op de tonen van ne flinke vuvuzela zat hem alweer snel bij ons int wiel.
Het middenstuk bleek, ondanks de regen van de voorbije dagen, redelijk goed te doen zodat we na 5 uur aan de finale konden beginnen. Nog een tiental lelijk stijle klimmen later kwamen we over de streep na iets van een acht en half uur. De mannen van de 90 bleken uiteindelijk een uur voor ons aangekomen te zijn waarbij molenwiek Bart toch al nekeer liet zien dattem godverdoeme goed met de villo kan rijden!
Iedereen goed gewerkt en zeer tevreden, de mooiste zit er alweer op en met ne goeie la chouffe werden ter nog stoere plannen gesmeed tot er nog maar een paar auto's op de immense parking stonden...
Platformers: dees is een must, als ge hem nog niet gedaan hebt zet hem op uwe kalender voor volgend jaar!

Oh ja, den hollander met solide onderkant zijne fiets heeft het gehouden, da was altans nog het geval toen we hem tijdens de voorlaatste afdaling in een weiland zagen liggen terwijl hij vant zonneke aant genieten was.

Enkele sfeerbeelden zondag 25 april 2010

Zondag 25 april 2010, mooi weer, 3 platformers, een bloso-route in Genk, een mijnterril te Winterslag en 48,5 km op de teller...enkele sfeerbeelden.

Panda

Saiga (aka hoofdrolspeler)

Goendi

Saiga reeds in zijn favoriete positie

Saiga aan het bekomen van de terrilbeklimming...

...en terug naar favoriete positie gedurende 3 minuten

zondag 25 april

Dag mede-platformers!

Waar wordt er deze zondag gemtbed?
En bestaat er buiten deze blog nog een ander communciatiemiddel :-)? Mailingslist ofzo?

comeback

Waarschijnlijk hebben jullie de geruchten her en der al opgevangen en bij deze bevestig ik ze: ik doe terug mee :-)

Nieuwe vork geïnstalleerd en getest, nu terug conditie kweken (vandaag en gisteren reeds aan gewerkt, viel zwaar tegen) en dan sta ik er terug voor de wekelijkse (toer)tochten.

Tim de Eekhoorn, ziet ge het als technieker van de ploeg niet zitten om een korte demo te geven opt weekend ivm algemeen onderhoud? Ik zou graag naar de toekomst toe zoveel mogelijk zelf aan mijne fiets werken maar weet nog eens niet hoe ik mijn remkabels moet kuisen, vandaar ;-)

Fotos Zoenk TT 2010

Helden van het ijs,

Foto's online op
http://picasaweb.google.com/fotokes.tim

Weest gegroet en tot dit weekend!

De Zoenk

Glijden, schaatsen, vallen, slippen, effe stevig doortrekken, glijden, schuiven, schaatsen, bibberen van koude en schrik, supper mooi, prachtige views, stevige tocht. Zo zou ik De Zoenk van dit jaar beschrijven. Een overzichtje van de dag.

De dag ervoor bevestigde volgende deelnemers: Eekhoorn, Mini, Beloega, Alex, Saiga en Wonne.
De personen die nog onzeker waren: Jurgen wist niet of hij de trein nog ging halen richting Leuven. Swiffer moest zijn fiets nog gemaakt krijgen. En Toon ging met zijn schoonvader op pad en wist niet 100% of leuven wel de bestemming ging zijn.

3u05 's nachts: Bericht van Jurgen: "Ik ni fietsen" Hij zal de trein van 3u03 juist gemist hebben zeker.
3u16 's nachts: Bericht van Tim: Is 10 uur vertrek uur ook goed als startuur? Toon komt ook mee.
8u25 Bericht van Swiffer: Vertrek pas om 10, das schappelijk dan kom ik mee.
10u00 aan de start van de tourtocht. Toon en schoonvader waren reeds ribedebie. Opkomst bleef beperkt tot Swiffer, Eekhoorn, Mini en Wonne
10u00 Tim en Mini schuiven aan voor in te schrijven voor de tocht van 45km.
10u01 Swiffer en Wonne schuiven aan voor de tocht van 55km.
10u01 Ook Tim en Mini schuiven aan voor de tocht van 55km.
10u04 Tim en Swiffer trekken wat jagermeister naar binnen, om het warm te krijgen.
10u15 Take off.
10u40 Darmkes van de camelbak reeds bevrozen.
11u11 Eerste 20 km zaten er al op aan een gemiddelde van boven de 20 per uur. De eerste kilometers waren uitsluitend op grote boswegen, maar waren om wille van de sneeuw en de prachtige natuur uiterst aangenaam en de ideale opwarming.
11u30 Na een paar stevige beklimmingen, zalige afdalingen en verradelijk gladde stukjes komen we bij de eerste bevoorrading. Heerlijk warm soepje, some "Ice keeps you going" Aquaruis en een bevroren mars.
11u40 Tegen 35 per uur over de sneeuw vegen. Het snowboard gevoel kwam echt naar boven.
12u01 Swiffer en Eekhoorn volgen de plaatjes van 45km, Mini en Wonne kijken verbaasd naar elkaar maar onze noodkreten worden door de pakken sneeuw geabsorbeerd.
12u10 Na 9 min klimmen wachten Swiffer en Eekhoorn boven. we vertellen dat de op het pad van de 45 zitten en rijden zonder boe of ba weer naar de splitsing en volgen nu de juiste weg
12u30 2de bevoorading: vrolijke dames, lekkere parlinnes, en zeker 1 wafelke te veel op. Nog een goede 20 km te gaan.
12u31 Zware beklimming. Wafelke te veel speelt parte
13u03 Tien uur geleden miste Jurgen zijn trein.
13u05 Amai, nu word het parcour echt wel heel glad.
13u20 Swiffer maakt een stevige salto mortale. Hij weet nog net zijn hoofd langs een betonen weipaal met prikkeldraad op te manouvreren, maar zijn rechter schouder krijgt volle laag.
13u25 Onbekend persoon ligt in de struiken tegen een boom. Alles goed? Boooom stamelede hij.
13u30 Eekhoorn gaat een eerste keer daal
13u33 Swiffer gaat nogmaals daal
13u35 Wonne draait een 180° (niet gepland)
13u40 Eekhoorn slipt en geeft een boom een stevige knuffel
14u00 "3 leffeks en een bruiswaterke graag, en doe ook maar een doosje chips"

5km tot de tocht 55km tocht, 5km mis gereden, 5km terug tot thuis maakt dat er 70km op de teller staan. Het was ronduit zalig.
Foto's worden door Eekhoorn online gezet!
Groet en tot de volgende!

Voorstelling Nieuwe Outfit op de Zoenk

Het nieuwe jaar is goed en wel begonnen. Vele onder ons hebben de beentjes al eens gestrekt, andere moeten in dit nieuwe jaar nog de eerste kilometers op de teller zetten. Maar hoe dan ook is de Zoenk tocht the place to be voor het nieuwe Bike seisoen op gang te knallen. Iedereen wordt dan ook zonder excuzes aan de start verwacht. De sint of de kerstman heeft jullie nieuwe tenu's gebracht, en het is tijd op die te showen!

De weersverwachting voor de rest van de week en het weekend zijn overwegend droog en temperaturen schommelen rond het vriespunt, toch denk ik dat het behoorlijk vettig gaat worden dit weekend. (schijfremjannette: checkt uw blokske en steek zo nodig nieuwe)

Meer info over Zoenk tocht vind he hier.

Tot kijks!

Zie ginds kwam de stoomboot met de nieuwe outfit!

De Sint is vannacht langsgekomen op 't Platform Headquarters, hij is dit jaar zeer gul voor alle brave Platformers!

Zie hier 't Platform outfit 2010 !!

Le raid Cascadeur 'mouillé'

Het was me weer een geweldige tocht afgelopen weekend!

Bij het begin van de tocht werden de platform leden een beetje zenuwachtig bij het aanzien van de toch wel dure en goed uitgerustte bikes van de fit uitziende collega's waarmee we de tocht mochten rijden. Maar al snel herpakten we ons en kon onze hardslag een stukje omlaag. De eerste kilometers verliepen nochthans niet van een lijen dakje voor het platform team, drie platte banden op een uur tijd. Deze banden werden uiteraard in recordtijden -waaraan de F1 teams zelfs moeilijk kunnen tippen- vervangen. Hop, en verder gingen we al ploeterend doorheen prachtige landschappen met een aantal zeer technische passages waar iedereen kon horen dat swiffer weer eens naar zijn binnenste plaat had geschakeld, omdat zijn voorste derailleur vollebak schuurde tegen zijne rooie traktorband (deze band bleek na afloop toch wel wat aandacht getrokken te hebben van de meest ervaren fietser van het peleton). Alles verliep vlot totdat Tim in ene keer wist te melden dat zijn rem niet meer werkte en André bij deze besliste om er maar bij te gaan liggen. Nu was onze techneut zijn remsysteem volledig los gekomen zonder dat er een schroef gebroken was -raar maar waar- dus na wat sleutelen weer onderweg voor de laatste kilometers.
Uiteindelijk na 7uur, 66km en 1500hm komen we uitgeput aan aan de oevers van de Ourthe. Een beetje verkleumd en licht in het hoofd van de honger trokken we de lokale horeca binnen om onze honger te stillen met een chouffe'ke aan de open haard, da smaakte!
Terug aan het thuisfront (na een goed georganiseerde terugrit met trein, bus en auto) stond ons nog een lekkere maaltijd te wachten in het restaurant 'Le Cascade'.

Het was een zeer goed georganiseerde en afwisselende trip, chapeau voor de heideroosjes, die ondanks je het niet van hun naam zou afleiden toch stevig kunnen fietsen :) Merci!

Grand Raid Cascadeur 2009

Aanstaande zaterdag 28/11 trekt 't Platform er weer op uit.
Panda, Eekhoorn, André en Swiffer hebben bevestigd.
Een tocht over de GR 57 wandelroute van Barchon(Luik) naar Bomal(Durbuy).
+/- 70Km. , +/- 1600Hm. , zeer mooie berijdbare paadjes, met de Ourthe die ons steeds begeleid richting bron.
Om 9.00 u starten we in Barchon.
Bij aankomst in Bomal worden de fietsen gewassen in de Ourthe om dan de trein terug te nemen naar het station van Guillemins(Luik).
Terug thuis (Cascade) staat er ons een warme maaltijd te wachten aangeboden door de gids (Cascadeur).
Verslag volgt...

Modderploeteren in Bouillon, het was super!

Het weekend in Bouillon was zeer geslaagd!
Echter van begin tot einde regen, dit kon de pret niet bederven, het parcours lag er enorm modderig bij en dat zorgde voor zware maar schitterende momenten..
Momenten om niet te vergeten: Bart organiseert zijn eigen tocht; een losgeslagen everzwijn, oversteek van de Semois met water tot aan de knieën,...



Bouillon is een schitterende streek om te mtb-en, in de zomer gaan we zeker opnieuw!

Foto's beschikbaar op Facebook.

Toertocht Bierbeek: zondag 25/10/2009

MTB-toertocht te Bierbeek op zondag 25/10/2009 !!
45, 55 of 65KM... laten we dus voor de 65km gaan!

verzamelen om 9u op de parking (Wijnenberg 1, Bierbeek).

Meer info HIER.
En dit zeggen ze op het forum.

Bike-weekend à Bouillon

De kogel is door de kerk, de poppen zijn aan het dansen, het is in kannen en kruiken, de kat wordt niet langer uit de boom gekeken en zal dus ook niet gestuurd worden, we kunnen van wal steken! BE THERE!! om in te schrijven volstaat het om een mailtje te sturen naar Hans aka Swiffer. Gelieve te vermelden tot welke categorie je behoort: Asfaltjanetten, modderberen, kook- en recreatieteam ;)

Panda's veegmachien

De baansectie krijgt er alweer een lid bij!
Ik kon maar moeilijk dulden dat ne "os" sneller dan mij zou zijn op de baan ;)

En jawel het is ook een Cannondale.

Tot Baaiks

Eekhoorn's veegmachien

Onder het motto 'iemand moet de mooiste hebben' mijne "nieuwe" Cannondale CAAD 5.
Zelfde kanon, ander kleurke en een paar nieuwe onderdelen

Kader + Vork
Jup, tis ne cannondale:
Bracket:


Ready to ride...
Ik hoef u niemeer te vertellen dat ge volgende keer nen tand gaat moeten bijsteken ;-)
Alle foto's op de fotosite.

Zondag 4 oktober

Toertocht Genk, inclusief terril Winterslag. (org.Fietspromo)
Afstand: 40km

8u40 verzamelen vrunstraat 25, 3550 Zolder OF rechtstreeks om 9u Woudstraat 15, 3600 Genk
Vertrek om 9u15 aan de start!

Keep on riding!

De enige echte Platform remork!

Hier is hij dan, de langverwachte Platform-remork die alle vervoerproblemen van de baan zal helpen. Voortaan kunnen we zonder problemen met 5 man & 5 fietsen oprukken naar de toertochten. Sjaar alom!
Met dank aan: Johan Roose, Stefan Piccard, U-go engineering en Art-B
In blijde verwachting van de ontmaagding van deze machtige bolide,
Panda

Pas-avond teamoutfit 2010

Op donderdag 10 september organiseren we om 20u een pas-avond voor de nieuwe teamoutfit!
Het zal doorgaan te Bolderberg. Exacte locatie blijft momenteel geheim ;)

't Platform zal dit weekend present zijn op de Marathon van de Demervallei:
Klik hier voor meer info.

Keep on riding!
Swiffer

De Standaard - Duvel Moortgat ziet nettowinst met 41 procent toenemen

De Standaard - Duvel Moortgat ziet nettowinst met 41 procent toenemen

Tour de France 2009

Mooie foto's van Tour de France 2009 via Boston.com (klik hier)

't Platform @ Norway

't Platform fietst doorheen Hardangervidda in Noorwegen, Europa's grootste hoogplateau

De ronde van Vlaanderen - pal 120 km

Als team naar Luigi-land (oftewel Oeselgem bij Zulte), een land dat zo vlak is als een biljarttafel, gekenmerkt door de vele dieren; ratten, konijnen met gemane oren, schildpadden, dufkes en katers.
Ja, om katers te voorkomen, kan je best een kortstondig virusje opdoen; eens stevig braken en dan van miserie bed in duiken. Voor zij die deze piste niet wilden bewandelen (te edelhaftig), hadden last van haarpijn aan de start. De start van een fietstocht naar Oudenaarde om aldaar de Ronde van Vlaanderen te rijden.
Ik stel u even voor aan het zevenkoppig gezelschap van links naar rechts:
- Eekhoorn, altijd klaar voor een snode grap, is altijd overtuigd bij het bovenkomen van een helling dat het nu nog alleen maar bergaf is. Zelfs bij het begin van de Ronde van Vlaanderen. Uitgerust als baanjanet, met vuile zonnebril en koersfiets.
- Swiffer Wet Jet, weinig wet, met het volume van vochtverwerking dat deze beer ten toon kan spreiden. Wat hij drinkt, verdampt instant; water, duvel of tuf, maakt niet uit. Uitgerust als traditionele MTB Radon rijder, voorzien van rode traktorband om nog meer stof te doen oplaaien.
- Beloega, mijzelf, de meest verantwoordelijke van de groep, uitgerust als Specialized MTB rijder. Bij het zien van zijn kuiten, begint menig fiets te spontaan te plooien.
- Gnoe aka Ijzeren Stijn, voor de afwisseling baanjanet met enige ijzeren foers en binnenkort ook ijzeren polsen. Vermaard door zijn lach en snugger brein, de enige van de groep die ons stevig uit de wind kan zetten als het op "Roekoeh" roepen aankomt.
- Kristien, heldhaftige tante die zich niet laat kennen voor geen enkele bike challenge, zowel op de baan als ernaast, geen poesje om zonder fietshandschoenen aan te pakken. Als enige in het gezelschap is haar toegestaan haar benen te scheren. Snijdend als een heet mes in een ijstaart, zelfs met MTB banden (Radon team), niet bij te houden.
- T-man, de laatste aanwinst van het platform (en nu al verstokt MTB Radon rijder), maakt zoveel vordering dat zijn helm op zijn achterhoofd komt te staan. Kende vroeger alleen maar choupappen met doormeter van 6 cm, sinds kort ook het echte werk!
- Last but not least: Toon, de moedigste en stijlvolste patser met bandana en gladgeschoren, geoliede benen van de bende, gekend van zijn ongelimiteerde uithouding. Durft regelmatig een kartouche energie af te schieten in het naar boven knallen op menig helling.

Dit bonte complementaire gezelshap heeft in een tocht van maar liefst 120 km, de hegemonie der 11 Vlaamsche Ardense toppen overwonnen. Zonder enig krimp of bospad! De kronkelende wegetjes, de daverende kasseiwegen, de steile kuitenbijters en de glooiende vergezichten zijn ons deel geweest. Van koppenberg tot berg in de broek, we hebben het allemaal gezien. Op naar de volgende uitdaging: Parijs-Roubaix door de bos?

Van de hel naar den hemel en terug

Zondag, mooie dag. Lekker zonneke, effe langs de familie en e stukske taart eten en eventueel nog e pintje drinken. Dat was altans het plan. In werkelijkheid kwam het neer op: duvel drinken in de blakende zon, tussenin onnozel doen gelijk ne mens da redelijk goed kan, mannequins versieren voor de platformdrink, lessen noors volgen en tussenin nog wa duvel drinken.
Iets wat uiteindelijk tot 6 uur in de namiddag ging duren, hield nu op - na lang aandringen van de madam - om middernacht.
Geen idee hoe we naar huis gereden zijn, zo goed als dood toen de wekker afging om half 7.
Misselijk, braakneigingen en.. Mijne fiets hing had ik den avond ervoor gedeeltelijk uit mekaar gedraaid met de bedoeling die na de babyborrel terug ineen te steken. Bon, nog gelijk ne gek beginnen sleutelen en hop naar Theux. Al een sjans dat ne mens nie moest blazen op deze mooie maandagochtend.
Kwestie van niet te fel terug te hydrateren na da gedrink van gisteren had ik gemerkt dat ik mijne camelback vergeten was, dan maar e bedonneke geleend van onze pa en een tikje extra dorst onderweg.
Inschrijven, nummer aant stuur maken, nog e laatste brokske doorslikken en maar naar de start.
Samen met Kristien vertrokken voor de 65 km en op het gemakske vertrokken. Jammer genoeg had ze precies goei benen en vonden de organisatoren het een goed idee van meteen na de start ne klim van 3,7 km te schuppen zodat ik gelijk nen halve idioot in het wiel hing te stinken naar den drank en ervoor vreesde dat ik ter elk moment af gekletst kon worden.
Na de eerste twee bergskes waren er nog maar 20 te gaan, t zonneke scheen mooi en ik begon ter precies ewa door te komen. Kristien dan maar gelijk ne flinke knecht uit de wind gezet en genieten: Superklimmen, zalige afdalingen, totaal nieuwe wegskes, sjieke uitzichten, af en toe gelijk ne zot door de beek en terna terug stof happen tot uw keel tervan pikt. Das pas baaiken.
Kristien was nog efkes uit de bocht gevlogen, maar de schade viel wel mee en bij den ehbo werd er een nieuw stukske vel aan haar hand gemaakt. Onderweg goed blijven rijsttaartjes eten en hellingen aftellen zodat we uiteindelijk na 4 uur 45 en 1750 hoogtemeters over de finish bolden, goed voor een 223ste plaats. Kristien was daarmee 9de bij de vrouwen. Niet slecht voor een bezoek aan de ambulans en een pauzeke aan elke bevoorrading. Mijne vroegere bikemakker stond daar ook te glunderen, was net voor ons binnen, maar had wel de 85 km gedaan. Grellig, a long way to go...
De afwezige tamzakken hadden ongelijk!!
Ene keer goed en wel terug thuis precies toch gemerkt dat t redelijk vermoeiend was, den helen avond gelijk ne sfinx aan tafel gezeten en shweppes gedronken op restaurant. s' Avonds niet meer de fut om de fietsen uit den auto te laden en dus maandagochtend maar met twee moddervette fietsen richting t werk :-).

't Groot Verzet

Op zondag 28 juni organiseert Studio Brussel in samenwerking met Rock Werchter Het groot verzet: een recreatieve fietstocht door de achtertuin van van het Brabantse rockdorp. Alle tickets zijn de deur uit, maar zij geven nog vijftig wildcards weg.

Wij zijn alvast ingeschreven voor de wedstrijd! We'll see what happens, keep it cool, keep on riding!

Marathon

14 juni 2009, een memorabele dag in de geschiedenis van ’t Platform. Drie dappere beren van ’t Platform: Swiffer, Panda en Beloega, klaar om de strijd aan te gaan in de Raid des Hautes Fagnes in Malmedy: 67 kilometer, 1750 positief hoogteverschil. Afspraak om 9:00 ter plaatse, rustige voorbereidingstijd nemen om de fietsen te monteren, ons startnummer op te halen en vast te maken, stevig te beren (kwestie minder geladen te zijn) en te gluren naar de bikes van ons opponenten. Eén vaststelling: bijzonder veel Specialized-rijders, als de kwaliteit van het materiaal in recht evenredig is met de kwaliteit van de prestaties, dan zouden wij een extra tandje moeten bijsteken om een overwinning in de wacht te slepen. Niets was minder waar achteraf gebleken: het bijzonder technische parcours vereiste de nodige stuurtechnieken, down-hill evenwichtsoefeningen (verstand op nul, blik op oneindig) en doorzettingsvermogen van het hoogste schap in de loeiharde beklimmingen. Velen van onze (bijna sympathieke) medestanders moesten de duimen leggen ten aanzien van ’t platform; afstappen bij beklimmingen, afstappen bij down-hillen, uitrusten naast de kant zijn dingen die NIET in ons woordenboek staan.

Bijna sympathiek, zei ik al. In de eerste afdaling (kilometer drie), met een snelheid van 46 km/uur, rustig achter Panda en Sifaka aanscheurend, kwam een of andere lamlul een paar keer tegen mijn achterband aanschuren, wild gebarend dat hij mij voorbij wilde! Goedhartig als ik ben, deed ik een poging om op een breder deel van de single track aan de kant te schuiven. Bij het begin wist ik dat dit geen koud kunstje zou zijn, gezien het pad de vorm had van een kuip met opkantingen van minstens 20 cm hoog. Bij een laatste por in mijn achterwiel en met de geschreeuwde woorden “De côté!”, werd ik tegen die opkant aangeslingerd en kwam mijn stuur dwars te staan! Gevolg: vliegende vlucht met zware landing op schouder en gezicht, rollend over knie en armen – gans opengeschuurd langs mijn rechterflank, verdoofd gezicht en gebroken helm (god zij dank – een helm) en dat aan een snelheid van ondertussen 53 km/u. Die franzoos, kan van geluk spreken dat ik hem niet meer ben tegen gekomen, want ik had zin hem een flinke pandoering te verkopen! Soit; ik had andere zorgen: 64 km verderrijden en Panda en Swiffer terugvinden.

Niet te geloven: de kilometers kropen voorbij als een slak op een ijsgladde ondergrond. De eerste twintig stonden pas na 2 uur constant vegen op de teller. Nog niet eens één derde afgewerkt en bijna bekaf kwamen wij aan bij de eerste bevoorrading: eten en drinken alsof uw leven ervan af hangt en dan terug op de fiets kruipen, richting de volgende bevoorrading: 35 km ver.

De zon stond al blinkend op ons neer te kijken en schonk ons een schitterend weertje. Van post naar post, halsreikend uitkijkend naar een opnieuw gevulde camelback en rijsttaartjes. Van drinken gesproken: wij hebben op de kop elk een stuk of drie camelbacks leeggetrokken. Swiffer, de gemaanste zweter onder ons, slaagde erin om het vocht te laten verdampen wat hij instant had ingenomen. Tot overmaat van ramp had dit de verzuring en enorme krampen tot gevolg. Het was doorbijten tot de laatste minuut, dit was geen werk voor woesies.

Wij zijn ‘knap’ geëindigd in de tussenstand, plaatsen 351 (Panda), 353 (Beloega) en 358 (Sifaka), elk goed voor 5 uur 43 minuten, gemiddelde snelheid 13,7 km/uur (zonder rusttijden). Te weten dat in onze reeks 595 man meereed, 68 hiervan opgegeven hebben en 19 gediskwalificeerd (waarvan ene voor roekeloos rijgedrag ;)).

Mannen, het was zwaar de moeite! Volgende keer zetten we in op het hele team dat present is!

Haddog kloek,
Beloega

Uitslag RDHF

Hier volgt dan de uitslag:
Pos.352 Brecht Dullers
Pos.353 Tom Sels
Pos.358 Hans Roose

Totaal aantal deelnemers 67km: 595

Aantal DSQ (Disqualified): 19

Aantal DNF (Did Not Finish): 68

Raid Des Hautes Fagnes: 't Platform triomfeert!

WOEST, dat is zo wat de samenvatting van zondag 14 juni.
Panda, Beloega en Swiffer verzamelen omstreeks 9u ’s morgens in Malmédy centrum voor RAID DES HAUTES FAGNES, een Marathon Mountain Bike Race. De Raid is uitgegroeid tot één van de moeilijkste MTB-wedstrijden van België en Europa. Wij kozen voor de tocht van 67km, goed voor zo’n 1700 positieve hoogtemeters. Even onze nummer ophalen aan het onthaal. Met zo’n nummer voelden we ons onmiddellijk nóg professioneler. Aan de achterkant van het plaatje hangt ook een chip waarmee we automatisch gescand worden op de verschillende checkpoints. Door de spanning voor de wedstrijd besloten Panda en Beloega toch nog ne keer stevig naar 't toilet te gaan. Voila, enkele kilo’s lichter, nu zijn we klaar voor de start. Om 10u zetten we ons klaar in onze startblok, de spanning loopt op, panda zijn hartslag in rust gaat van 84 naar 110 en we zijn nog niet vertrokken. Om 10u10 horen we het startschot en klikken enkele honderden woeste bikers in hun klikpedalen (in totaal deden zo’n 2000 bikers mee!). We zijn nog geen 100m weg en de eerste helling komt eraan. De hele groep wordt al versplinterd zodat de eerder gezapige bikers onmiddellijk achter blijven en niet in de weg gaan rijden op de single tracks verderop. We waanden ons even op de E40 op een maandagochtend, iedereen reed nogal nerveus kort achter elkaar. Daar is het even misgelopen voor Beloega, één van de andere bikers sloot de deur en Beloega werd in een greppeltje geduwd waarna zijn wiel dwars ging en een frontale crash maakte met zijn gezicht op de grond. Schade: enkel schrammen, een verdoofd aangezicht, splinternieuwe helm geblutst en truitje gescheurd. Een Platformer laat zich niet kennen natuurlijk en Beloega springt terug op de pedalen en scheurt verder. Na 20km komt de eerste bevoorrading, niks te vroeg want we hadden al honger gelijk een paard. Keuze genoeg: rijsttaartjes, koekjes, cake, fruit,… We blijven niet te lang staan en vertrekken verder op pad. Onderweg zaten verschillende fotografen om actiefoto’s te maken. Op de technische afdalingen en beklimmingen waren regelmatig wat mensen die afstapten, we moesten dan woest roepen en stevig doortrappen maar helaas moesten we ook dikwijls remmen en bijgevolg afstappen. Nu, echt veel “zondagsrijders” kwamen we op deze tocht niet tegen dus het viel voor de rest goed mee. De café-teams zoals je ze ziet op de toertochten in Vlaanderen kom je hier niet tegen. Een full suspension of een carbon fiets behoorde bijna tot de standaard uitrusting en we moeten toegeven dat Specialized oververtegenwoordigd was.
Op 35km de 2e bevoorrading, yes!! Even op adem komen en hier gaan we weer! We hebben zo wat alle soorten ondergrond gehad, opvallend veel wortels en gladde keien. Een kabbelende rivier doorkruisen van +/- 40cm diep hoorde er regelmatig bij, dolle waterpret! Alles verliep behoorlijk goed en we konden alle 3 goed samenblijven tot ikzelf serieuze krampen kreeg in mijn kuiten. Ik wist niet wat er gebeurde want ik had in mijn 25 levensjaren nog nooit een kramp gehad. Afzien! Enkele keren moeten stoppen op te stretchen. Even flitst het gedacht in je hoofd om op te geven maar een Platformer gaat op karakter door. Met krampachtige benen moest ik wel doseren en het tempo wat lager leggen.
Na een prachtig mooi stuk langs een rivier en een hellende modderwand waar zo’n 70% afstapte (neen wij niet) kwamen we aan de 3e bevoorrading, 50km ver. Hier kwam zelfs een jongedame met een plateau eten en drinken op ons afgewandeld als we bovenkwamen. Even horizontaal liggen en stretchen. Inmiddels bezwijken nog enkele collega-bikers van krampen als ze boven aankomen en roepen zo wat de hele haut-fagnes bijéén. Toch een woeste sport dat mountainbiken!
Nog 17km te gaan. We komen nog heel wat downhill-stukken tegen. Hebben we eigenlijk wel normale beklimmingen en afdalingen gehad?? ’t Platform triomfeert over de parcours. In een moment van vermoeidheid en misschien wat overmoedigheid beslis ikzelf om niet af te stappen in een afdaling waar het bordje “slow” hangt, mijn voorste wiel begint te schuiven en val op mijn schouder. Godmiljaar!! Zelfde scenario als een maand terug op de toertocht in Langdorp, maar dan de andere schouder. Inklikken en doortrappen (en afzien)!
Aan de laatste korte bevoorrading (57km) komen we de mannen van 90 en 115km tegen. Je zou denken dat zij meer nood hebben aan een bevoorrading dan ons. Niets is minder waar, het grotendeel van deze woeste beren stopt zelfs NIET. Zotte mannen! By the way, ook zotte vrouwen! Opvallend heel wat vrouwen die ook meededen en het bijster goed deden! Meest opvallende verschijning was een dufke met een roze tenue en een roze Specialized Epic, het kan een man al eens motiveren tijdens het fietsen. Het is 25°, de zon is schroeiend heet, de kettingen schreeuwen om een drupje olie en de camelbags moeten bijna iedere bevoorrading bijgevuld worden. We komen een bordje tegen waarop staat vermeld dat we aan de laatste beklimming bezig zijn! De hellingspercentages en de lengtes zijn steeds vermeld, leuk maar niet altijd even motiverend. Eens bovengekomen staat er een zalige en gestoorde afdaling van meer dan 10% op ons te wachten. Uiteindelijk komen we op een betonnen weg. Er staan kinderen te supporteren met papieren in hun handen “Allez Allez”, “5 KM”! Yes, nog 5km. Even de buitenplaat opgooien en tegen 35km/u door de straatjes van Malmédy scheuren. De politie en organisatie houden al het verkeer tegen en we vliegen als vedetten over de kruispunten. Aan de aankomst staan vele mensen te supporteren en worden nog sprintjes getrokken met de laatste krachten en laatste calorieën!
De eindstreep! Euforie! 5u45 gereden (incl. bevoorradingen) , zo’n 13,5km/u gemiddeld, gemiddelde hartslag van +/- 150. We zijn fier op onszelf en klinken met een La Chouffe op deze overwinning. We bevestigen dat dit de zwaarste maar ook mooiste mountainbike race is van België! De training voor volgend jaar kan beginnen!
Foto's en uitslagen volgen nog...
Keep on riding! Swiffer

Bestel NU de exclusieve 't Platform Team-outfit 2009 !!

Het is zover, de nieuwe exclusieve teamkleding van 2009 kan besteld worden!
(klik op afbeelding voor groter formaat)
Via onderstaande link kan je je bestelling doorgeven.
Opgelet, dit geldt als jouw definitieve bestelling en zal je worden aangerekend!

Zodra deze bestelling afgerond is kan je de kleding komen passen om jouw maat de bevestigen, we organiseren hiervoor binnenkort een pas-avond.

Levering wordt eind augustus verwacht.

Wees er snel bij want deze bestelling wordt afgesloten op zondag 14 juni om 21u!

BESTEL HIER